You need to love something first

[Afbeeld­ing: Richard A. Kirk]

Het leek wel wat op een echte vakantiedag, van­daag. Nadat de straten­mak­ers vanocht­end klaar waren met het door­leggen van een stuk ter­ras achter de schu­ur kon de poort dicht. Er werd geen (gep­land) bezoek meer verwacht. Een half uurt­je heb ik nog wat hout staan kloven maar het was eigen­lijk niet te doen bij een tem­per­atu­ur die zoet­je­saan boven de der­tig graden was geste­gen.

Er zat niets anders op dan een goed boek te pakken en een plek in de schaduw op te zoeken. Het wer­den er twee (boeken, niet plekken): No is not enough van Nao­mi Klein en Ima­ji­ca van Clive Bark­er. Alle­bei lees ik om en om. Heb ik een hoofd­stuk uit het ene boek gelezen dan ga ik verder met een nieuw hoofd­stuk in het andere boek. Wel lig ik een eind voor in Ima­ji­ca omdat ik daar al veel eerder in was begonnen.

Ze bevallen me bei­den erg goed. Ima­ji­ca is per­fecte vakanti­elec­tu­ur. Het biedt een uit­ge­bal­anceerde mix van sci­ence fic­tion, fan­ta­sy, hor­ror en real­isme. Wat ik vooral erg pret­tig vind is de aan­dacht voor details. Clive Bark­er neemt de tijd om zijn hoofd­per­son­ages in al hun com­plex­iteit te beschri­jven. Het zijn zek­er geen eendi­men­sion­ale fig­uren die ondergeschikt zijn aan een voor­trazend ver­haal met onverwachte plotwendin­gen. Ook de ver­schil­lende werelden die bezocht wor­den (de Ima­ji­ca is een con­stel­latie van vijf min of meer ver­bon­den dimen­sies) komen volledig tot hun recht met al hun bizarre bewon­ers en bijbe­horende gewoontes. Heer­lijk om je in te ver­liezen.

[Shar­ing is Car­ing: De uit­gave die ik in bez­it heb bevat een uit­ge­brei­de index met boven­di­en geweldige illus­traties door Richard A. Kirk. Wan­neer je op boven­staande afbeeld­ing klikt kom je op zijn web­site terecht met onder andere een uit­ge­brei­de port­fo­lio en een blog­sec­tie. De moeite waard om te bezoeken.]

No is not enough is van een totaal andere orde. Nao­mi Klein voelde de noodza­ak om in afwijk­ing van haar eerdere boeken waar jaren aan diep­gaande studie voorafgin­gen dit­maal haar opgedane ken­nis te gebruiken als basis voor een soort van pam­flet tegen de in haar ogen desas­treus ver­lopen verkiezin­gen in de VS die Don­ald Trump aan een over­win­ning hebben geholpen. Pub­li­catie moest snel zijn want haast is gebo­den. Klein ziet de uitverkiez­ing van Trump in het ver­lengde liggen van ontwik­kelin­gen die zij al eerder beschreef in No Logo en The Shock Doc­trine. In die zin was het miss­chien geen ver­rass­ing, maar de schok die ze voelde toen ze vanu­it Aus­tral­ië de verkiezin­gen vol­gde was er niet min­der om.

In haar boek laat ze niet alleen zien hoe het zover gekomen is, ze geeft ook aan dat er manieren zijn om Don­ald Trump (en zijn aan­hang) te bestri­j­den. Want zoals de titel al aangeeft, alleen demon­str­eren tegen alles wat Trump probeert te af te breken (medis­che zorg voor iedereen) of op te bouwen (een muur aan de grens met Mex­i­co), is niet genoeg. Van­daar de urgen­tie.

Zover ben ik echter nog niet. Momenteel lees ik hoe zij met haar zoon­t­je het Great Bar­ri­er Reef in Aus­tral­ië bezoekt als onderdeel van een doc­u­men­taire waaraan ze meew­erkt over hoe ver­gaand de impact van kli­maatveran­der­ing al is in som­mige gebieden. Een kwart van dit unieke natu­urver­schi­jnsel is inmid­dels gestor­ven door slechts een minieme ver­hoging van de watertem­per­atu­ur. Wat rest is een des­o­laat onder­wa­ter­land­schap. Alle kleur is verd­we­nen en over en tussen het witte ‘gebeente’ dri­jft een stink­ende groene smur­rie.

Dit is niet het gedeelte waar ze haar zoon­t­je mee naar toe neemt. Ze leert hem op vier­jarige leefti­jd snorke­len daar waar het rif nog op haar aller­mooist is. Zodat hij betoverd zal rak­en door de over­weldigende schoonheid. Want:

You need to love some­thing first, before you can pro­tect and defend it.
[p.64, No is not enough, Nao­mi Klein]

~ ~ ~

Geef een reactie