You need to love something first

[Afbeelding: Richard A. Kirk]

Het leek wel wat op een echte vakantiedag, vandaag. Nadat de stratenmakers vanochtend klaar waren met het doorleggen van een stuk terras achter de schuur kon de poort dicht. Er werd geen (gepland) bezoek meer verwacht. Een half uurtje heb ik nog wat hout staan kloven maar het was eigenlijk niet te doen bij een temperatuur die zoetjesaan boven de dertig graden was gestegen.

Er zat niets anders op dan een goed boek te pakken en een plek in de schaduw op te zoeken. Het werden er twee (boeken, niet plekken): No is not enough van Naomi Klein en Imajica van Clive Barker. Allebei lees ik om en om. Heb ik een hoofdstuk uit het ene boek gelezen dan ga ik verder met een nieuw hoofdstuk in het andere boek. Wel lig ik een eind voor in Imajica omdat ik daar al veel eerder in was begonnen.

Ze bevallen me beiden erg goed. Imajica is perfecte vakantielectuur. Het biedt een uitgebalanceerde mix van science fiction, fantasy, horror en realisme. Wat ik vooral erg prettig vind is de aandacht voor details. Clive Barker neemt de tijd om zijn hoofdpersonages in al hun complexiteit te beschrijven. Het zijn zeker geen eendimensionale figuren die ondergeschikt zijn aan een voortrazend verhaal met onverwachte plotwendingen. Ook de verschillende werelden die bezocht worden (de Imajica is een constellatie van vijf min of meer verbonden dimensies) komen volledig tot hun recht met al hun bizarre bewoners en bijbehorende gewoontes. Heerlijk om je in te verliezen.

[Sharing is Caring: De uitgave die ik in bezit heb bevat een uitgebreide index met bovendien geweldige illustraties door Richard A. Kirk. Wanneer je op bovenstaande afbeelding klikt kom je op zijn website terecht met onder andere een uitgebreide portfolio en een blogsectie. De moeite waard om te bezoeken.]

No is not enough is van een totaal andere orde. Naomi Klein voelde de noodzaak om in afwijking van haar eerdere boeken waar jaren aan diepgaande studie voorafgingen ditmaal haar opgedane kennis te gebruiken als basis voor een soort van pamflet tegen de in haar ogen desastreus verlopen verkiezingen in de VS die Donald Trump aan een overwinning hebben geholpen. Publicatie moest snel zijn want haast is geboden. Klein ziet de uitverkiezing van Trump in het verlengde liggen van ontwikkelingen die zij al eerder beschreef in No Logo en The Shock Doctrine. In die zin was het misschien geen verrassing, maar de schok die ze voelde toen ze vanuit Australiƫ de verkiezingen volgde was er niet minder om.

In haar boek laat ze niet alleen zien hoe het zover gekomen is, ze geeft ook aan dat er manieren zijn om Donald Trump (en zijn aanhang) te bestrijden. Want zoals de titel al aangeeft, alleen demonstreren tegen alles wat Trump probeert te af te breken (medische zorg voor iedereen) of op te bouwen (een muur aan de grens met Mexico), is niet genoeg. Vandaar de urgentie.

Zover ben ik echter nog niet. Momenteel lees ik hoe zij met haar zoontje het Great Barrier Reef in AustraliĆ« bezoekt als onderdeel van een documentaire waaraan ze meewerkt over hoe vergaand de impact van klimaatverandering al is in sommige gebieden. Een kwart van dit unieke natuurverschijnsel is inmiddels gestorven door slechts een minieme verhoging van de watertemperatuur. Wat rest is een desolaat onderwaterlandschap. Alle kleur is verdwenen en over en tussen het witte ‘gebeente’ drijft een stinkende groene smurrie.

Dit is niet het gedeelte waar ze haar zoontje mee naar toe neemt. Ze leert hem op vierjarige leeftijd snorkelen daar waar het rif nog op haar allermooist is. Zodat hij betoverd zal raken door de overweldigende schoonheid. Want:

You need to love something first, before you can protect and defend it.
[p.64, No is not enough, Naomi Klein]

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *