Rondje voortuin

De survivalruntraining deze ochtend bestond uit drie gedeeltes. Na de warming up gingen we eerst per tweetal aan de slag om per ronde op het terrein een hindernis af te werken. Maar om de beurt. Terwijl de ene van het tweetal de hindernis probeerde te volbrengen moest de andere al die tijd een oefening zoals bijvoorbeeld situps, opdrukken, squats, of iets dergelijks uitvoeren. En daarna wisselen natuurlijk. Omdat ik de afgelopen week verhinderd was voor de doordeweekse training merkte ik nu pas dat ik waarschijnlijk in Gennep een blessure heb opgelopen aan mijn ribben. Sommige hindernissen kon ik slechts met de grootste moeite en pijn volbrengen. Gelukkig is mijn eerstvolgende run niet eerder dan over een maand.

Dit deden we tot 10 uur. Toen was het tijd voor een rondje kleine plas waarbij ieder voor zich moest proberen zo snel mogelijk te lopen. Er werd gezegd dat de afstand zo’n 1,5 kilometer was. Ik kon daarom slechts gematigd tevreden zijn met mijn tijd van 9:35 minuten ondanks dat ik als vierde van de groep binnenkwam1. Al dat extra hardlopen tussendoor de afgelopen maanden had nog niet het gewenste effect. Of zou ik toch meer herstel nodig hebben na een wedstrijdrun? Mijn trainingsmaatje uit het eerste deel van de training klaagde daar ook al over.

Net voordat we aan het laatste gedeelte wilden beginnen kwam de loopster binnen die een gps horloge om had en de daadwerkelijke afstand wist te melden: 1,8 kilometer. Dat voelde beter. Hoewel, het leidde niet tot echt goede prestaties bij de combi’s die we nu moesten zien te bedwingen. We hadden volgens de trainer meer dan genoeg gelopen, en daarom gingen we maar eens lekker de verzuring van onze onderarmen opzoeken. Nou, die was snel gevonden. Er zat vandaag niet al te veel kracht en energie in mijn lijf.

Thuis verheugde ik me op een rustige zondagmiddag met een boekje en een drankje. Eerst moest echter het gras in de voortuin nog gemaaid worden. Dan kon er mest op gestrooid worden voordat het weer zou gaan regenen. Ik had er weinig zin in, maar uitstellen was geen optie. Dus dan maar meteen beginnen zodat ik daarna van mijn welverdiende rust kon genieten. In een opwelling besloot ik mijn gps horloge om te doen. Ik had me al een paar keer afgevraagd hoeveel meters je eigenlijk loopt tijdens dat maaien.

Het bleek meer te zijn dan ik vooraf ingeschat had. Inclusief met de kruiwagen meerdere keren het gras wegbrengen kwam ik op ruim 2 kilometer uit. En dat is dan alleen nog maar de voortuin. De achtertuin schatten we anderhalf à twee keer zo groot voor wat betreft de grasmat. Dat zou betekenen dat ‘eventjes het gras maaien’ neerkomt op 5 kilometer wandelen. Misschien dat ik het voortaan rennend kan gaan doen.

~ ~ ~


  1. De meeste leden waren afwezig vanwege runs die dit weekend in Udenhout en Bakkeveen gepland stonden. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *