Je hebt één taak

Onlangs werd mij ver­zocht con­tact op te nemen met een col­le­ga in de VS met de vraag of zij een demon­stratie aan onze afdel­ing kon geven van een nieuw stuk soft­ware. Maar natu­urlijk. Klus­je van een cent.
Eerst maar eens check­en wat haar beschik­baarheid is in de gewen­ste peri­ode. Die zou ik dan naast de afdel­ings­plan­ning kun­nen leggen om te zien of er een match was.
Haar antwo­ord via de mail: ’s Ocht­ends.
Hmm. Ik nam gemak­shalve aan dat het haar ocht­end was, dus dat betek­ende onze laat in de mid­dag. Omdat de helft van onze afdel­ing in Cluj (Roe­menië) zit, moest ik nog met een extra uur tijdsver­schil reke­nen. Wan­neer ik ervan uit­ging dat 7 uur ’s ocht­ends voor haar geen prob­leem was, dan zou dat 15 uur voor ons in Ned­er­land en 16 uur voor de collega’s in Cluj zijn.
Twee woens­da­gen bleken het meest geschikt.
Ik vroeg haar daarom een uitn­odig­ing naar onze team­le­den te ver­s­turen op de woens­dag die haar het beste uitk­wam, aangezien ze toch elke ocht­end beschik­baar was. Inder­daad, dat laat­ste was een tweede aan­name, maar wat moest ik anders met dat sum­miere antwo­ord?
De vol­gende dag zag ik dat ze inder­daad een uitn­odig­ing had ges­tu­urd voor een demo. Goed.
Alleen niet naar de hele afdel­ing, maar alleen naar mij. Min­der goed.
En voor de don­derdag, niet de woens­dag. Fout.
Wat te doen? Uitn­odig­ing weigeren met het com­men­taar dat alleen de woens­dag geschikt was? Of de uitn­odig­ing doors­turen naar het hele team en er het beste van hopen? Het werd het laat­ste. En ik stu­urde een mailt­je naar haar dat ze miss­chien een hele­boel afzeg­gin­gen kon verwacht­en. Het bleef stil aan de overkant.
Van­daag had­den we een ver­gader­ing met de afdel­ing. Ik maak­te gebruik van de gele­gen­heid om te vra­gen of iedereen de demo vol­gende week don­derdag kon bij­wo­nen. De reac­ties waren gemengd. Als het dan echt moest dan zou het wel mogelijk zijn maar liev­er niet en waarom niet op woens­dag. Enzovoorts.
Voor mij reden om er nog eens een poging aan te wagen.
In mijn aller­lief­ste engels vroeg ik haar of wellicht de woens­dag toch te over­we­gen viel. Maar­rr, als het haar te veel moeite zou kosten dan zou de don­derdag ok zijn.
Lat­er op de dag zag ik een reac­tie van haar voor­bij komen ter­wi­jl ik in een andere ver­gader­ing zat. Woens­dag was geen optie. Dan had ze zelf train­ing. Tja, dacht ik bij mezelf, dan zit er niets anders op dan dat we bij de don­derdag bli­jven.
En ter­wi­jl ik het dacht zag ik een tweede mail van haar voor­bij komen. Een nieuwe uitn­odig­ing dit­maal.
Een uitn­odig­ing voor een demo. Goed.
Naar de hele afdel­ing. Heel goed!
Voor maandag drie weken verder…
Zucht.
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets