4 Parken, 8 kilometer, 177 hoogtemeters

Per toeval hoorde ik een aantal dagen geleden tijdens de training survivalrun over een trailrun die in Arnhem georganiseerd werd. Midden in het centrum en toch 80% over onverharde paden. En ook nog eens met veel hoogtemeters in het parcours.
Zou het iets voor mij zijn? In december heb ik een hernieuwde kennismaking met de Montferlandrun op het programma staan. Weliswaar gaat die 100% over verharde wegen, maar toch. Er moeten daar ook heel wat hoogtemeters overwonnen worden voordat de finish bereikt wordt.

Ik besloot een kijkje op de site van de 4Parken City Trail te nemen. Wat ik zag sprak me meteen aan. Helemaal toen ik las dat er dit jaar gekozen kon worden tussen 5 en 10 Engelse mijl. Omdat ik nog niet zeker weet of dit trailrunnen iets voor mij is schreef ik me in voor de korte afstand. Met ook iets minder hoogteverschillen tussendoor. Zoveel heb ik er nog niet op kunnen trainen.


Vanochtend was het zover. De weersvoorspelling was perfect. Eerst nog wat regen maar dan opklaringen. Dus lekker veel zuurstof in de lucht. En alsof het zo moest zijn trok inderdaad bij aanvang van 5EM de regen zich terug om ruimte te geven voor een waterig zonnetje.
Voorzichtig ging ik van start. Het was een kleine groep. De meeste deelnemers waren naar mijn inschatting meer ervaren en liepen de 10EM. Er was gewaarschuwd voor een ‘gevaarlijke’ want erg glibberige afdaling van het talud bij het verlaten van de RETO wielerbaan waar we vertrokken. Maar met mijn ervaring in survivalrun (en daardoor de juiste schoenen) zag ik niet precies wat nu het probleem was en voor ik het wist liep ik in een groepje van vijf aan kop.
Lang heb ik dat niet volgehouden. Halverwege de run begon me het gebrek aan techniek voor het snel stijgen en dalen op te breken. Ik had wel wat filmpjes vooraf zitten kijken maar er op oefenen bij ons in de buurt was niet mogelijk. Na de verversingspost besloot ik (noodgedwongen) het tempo wat terug te schroeven om mezelf niet helemaal op te blazen. Het moest wel leuk blijven.
En dat bleef het tot het einde. Ik vond het een fantastische ervaring die zeker naar meer smaakt. Nu al ben ik bezig te zoeken naar andere runs waaraan ik kan deelnemen. Het lijkt me een prima afwisseling en aanvulling met de survivalrun wedstrijden. Wie weet kan ik iedere maand eentje van allebei in het schema opnemen.
Zal ik er ook nog een nieuwe serie aan wijden?

[Foto: Eric Béatse]
~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *