ZwartWit – dag 7

Er is een collega van de trap gevallen in ons kantoorgebouw. Gelukkig niet helemaal van boven naar beneden. Ergens een paar treden voordat ze veilig beneden was gleed ze uit. Waarschijnlijk had een andere collega thee, water of koffie gemorst. Dat is nog steeds onduidelijk.
Dat die collega van de trap was gevallen werd pas later opgemerkt toen ze tijdens haar vakantie (enkele dagen na het voorval) last bleef houden van haar enkel en alsnog een dokter bezocht. Diagnose: gebroken (kan ook verstuikt zijn, dat ben ik vergeten) en dus in het gips. En wat doen je dan? Je maakt een foto en zet die op facebook. Pas toen kwam het aan het licht.
Omdat ze erbij geschreven had dat het een gevolg was van de valpartij in het trappenhuis, werd uiteindelijk ook de collega ingelicht die verantwoordelijk is voor veiligheid op ons werk. Met terugwerkende kracht hadden we dus een bedrijfsongeval te pakken. Daar gingen onze mooie statistieken.
Een ander gevolg was dat er een zogenaamde correctieve actie opgestart moest worden om soortgelijke voorvallen in de toekomst te vermijden. Je raadt het misschien al, er kwamen bordjes te hangen1 die aangaven dat we voortaan niet meer met losse handen op de trap mochten lopen. Het dwingende advies is om voortaan altijd de leuning te gebruiken.
Verder werd ons opgedragen geen gevulde koffiebekers of mokken meer mee te nemen zodra we de trap gebruiken. Tenzij het een exemplaar is dat afgesloten kan worden. Dan mag het wel. Maar je moet nog steeds de leuning met minimaal één hand vasthouden. Veel meer kun je daarom niet meenemen.
Waarom vertel ik dit?
Vanavond maakte ik voordat ik naar huis ging nog even gebruik van het toilet. Ik had niet opgemerkt hoe de handdoek erbij hing anders had ik waarschijnlijk een ander toilet opgezocht. Hoe dan ook, toen ik mijn handen had gewassen bleek de handdoekrol natter dan mijn handen. Daarom wilde ik naar de koffiecorner lopen maar daar was juist de schoonmaakster bezig.
Met druipende handen liep ik vervolgens naar een verdieping lager om daar mijn handen te drogen. Toen ik weer terug wilde naar mijn eigen werkplek zag ik een spoor van druppels over de treden waar ik zojuist gelopen had. Alsof Hans en Grietje uit het gelijknamige sprookje dit hadden gedaan om de weg naar huis terug te kunnen vinden. Levensgevaarlijk!
Vlug zocht ik ergens een stapel tissues op om de boel te drogen. Waardoor ik even later weer mijn handen kon gaan wassen want de traptreden waren niet allemaal even schoon. Wijzer geworden deed ik dat in de koffiecorner zodat ik ze ook meteen kon afdrogen. Toen was het de hoogste tijd om mijn tas te pakken en de avondfile op te zoeken.
~ ~ ~
Dit was de laatste dag van een reeks van zeven waarin ik elke dag een zwart wit foto heb gepost op facebook. Zonder uitleg. Want dat mocht niet. Maar hier wel natuurlijk.
No people, pets, explanations. 7 days 1 b/w photo of your life. Let’s share some beauty, art and life around!

~ ~ ~


  1. Vermeldenswaardig is het feit dat de eerste keer de bordjes al na enkele uren naar beneden waren gevallen omdat de gebruikte lijm niet erg geschikt bleek. 

2 gedachten over “ZwartWit – dag 7

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *