In de dubbele cijfers

Gisteravond las ik de laatste twee verhalen uit de bundel Er moet iets gebeuren van Maartje Wortel. Een bijzondere gebeurtenis. Het was mijn tiende boek dit jaar dat ik uitlas, iets wat ik lange tijd niet meer voor mogelijk had gehouden.

In januari, vlak voordat we de sleutel van ons nieuwe huis kregen had ik daar nog anders over gedacht. Er mocht dan wel een grote verbouwing aanstaande zijn, dat hoefde echter niet te betekenen dat ik niet tussendoor wat kon lezen als broodnodige ontspanning. Hoe een mens zich kan vergissen.

Tijdens de zomervakantie deed ik een volgende poging mijn leesritme van de laatste jaren op te pakken. Tevergeefs. De verbouwing en verhuizing mocht dan achter de rug zijn, er bleef nog meer dan voldoende te klussen in en rond het huis. Ik zou blij mogen zijn als ik aan het eind van het jaar vijf boeken zou weten te lezen.

Maar ziedaar, in september bleek er toch wat vrije tijd te ontstaan die ik kon opvullen door weer te gaan lezen. Binnen niet al teveel tijd had ik weer enkele boeken gelezen. Ik had de smaak weer te pakken. Wel was er zo nu en dan een periode waarin het lezen stilviel, maar gelukkig nooit van lange duur.

En nu kon ik dus de 10 stuks aftikken. Waarbij ik eerlijkheidshalve wel moet bekennen dat ik een beetje gesmokkeld heb. Boek 1 van Imajica is niet echt een fysiek boek maar de helft van de bundel die heb staan. Maar oorspronkelijk waren het twee losse boeken. Ik voel me daarom niet helemaal schuldig. Ik had het gewoon even nodig om de motivatie te behouden.

Natuurlijk gaat het om de ervaring en het genot van het lezen zelf en niet om de kwantiteit van het aantal boeken dat ik in een jaar weg kan strepen. Toch heb ik af en toe wat aanmoediging nodig om door te blijven lezen. Vandaar dat ik even blijf stilstaan bij de mijlpaal van vandaag. Misschien dat het me zelfs gaat lukken om het jaar te eindigen met twaalf of dertien boeken. Tenslotte heb ik er alweer enkele teruggevonden in de verhuisdozen waarin ik al een flink eind in gevorderd was.

De komende tijd zal ik ook nog wat korte besprekingen plaatsen van de boeken die ik dit jaar heb gelezen. Dat is er niet altijd van gekomen. Wie weet word ik ooit weer eens een boekblogger.

PS. Een aantal verhuisdozen met boeken mag dan inmiddels zijn uitgepakt, dit betekent niet dat ik alles bij de hand heb of snel terug kan vinden. Voorlopig lees ik dus vooral wat ik makkelijk bij de hand heb. Makkelijk leven van Herman Koch is hierdoor een passende toevalstreffer als volgend boek(je) in de rij.

Tom Sanders is een gevierd schrijver van zelfhulpboeken. Van zijn bestsellers zijn wereldwijd meer dan veertig miljoen exemplaren verkocht. Tom is gelukkig getrouwd met Julia en heeft twee volwassen zonen, van wie de jongste zijn oogappel is.
Tijdens een verjaardagsfeestje voor Julia staat hun schoondochter Hanna – op wie Tom en Julia niet dol zijn – opeens voor de deur. Stefan is over de schreef gegaan en dat is niet de eerste keer. Moet Tom zijn lievelingszoon Stefan aanspreken op zijn gedrag? Of is het misschien beter om de adviezen uit zijn zelfhulpboeken in praktijk te brengen, zoals zijn bekende richtlijn: ‘Probeer problemen niet altijd op te lossen door eraan te denken; vaak worden ze eerder opgelost door er niet aan te denken’?

Makkelijk leven
Herman Koch
Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
ISBN 9789059654112

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *