Hoorde ik het goed?

Bij de opti­cien kun je tegen­woor­dig ook hoor­ap­pa­ra­ten laten aan­me­ten. Van­daag was het zover dat ik aar­zel­de of voor mij dat moment ook aan­ge­bro­ken was.
Altijd is me ver­teld dat ik nooit voor len­zen in aan­mer­king kwam. Wat ik ervan begrijp is dat het te maken heeft met het feit dat mijn ene oog posi­tief en het ande­re nega­tief is. Nu heb ik nooit een hekel gehad aan een bril (ik sta er mee op en ga er mee naar bed). Na zoveel jaar weet ik niet beter. Alleen als het regent of als ik een kamer bin­nen kom waar het heel voch­tig warm is, dan is het wel onhan­dig om een bril op te heb­ben. En tij­dens het spor­ten natuur­lijk.
Groot was mijn ver­ras­sing daar­om toen ik van­och­tend te horen kreeg dat dag­len­zen mis­schien een optie zijn. Het was niet zomaar de eer­ste de bes­te die het zei. Het kwam uit de mond van de opti­cien zelf. Iemand die er ver­stand heeft zou je geneigd zijn te den­ken. Ik keek hem daar­om ver­bluft aan.
Len­zen? Dat kon toch hele­maal niet met mijn plus min ogen? Ja hoor. Geen enkel pro­bleem. Hij riep er een col­le­ga bij die eerst wat extra afron­den­de metin­gen deed voor mijn nieu­we bril­len­gla­zen. Waar­voor ik de afspraak had gemaakt. Daar­na plan­den we een nieu­we afspraak in voor zater­dag om de len­zen in te meten. Heel mis­schien had ik geluk en zou­den ze op voor­raad kun­nen zijn. Dan kon ik een paar keer oefe­nen voor­dat ik mijn bril een dag­je kwijt was zodat de nieu­we gla­zen erin gelijmd kon­den wor­den.
Vol onge­loof zat ik even later weer in de auto. Moi? Len­zen? Wie had dat ooit gedacht? Een wereld ging voor me open. Dan zou ik ein­de­lijk eens een goed­ko­pe zon­ne­bril kun­nen kopen die ik in de auto kon laten lig­gen. Ik zou kun­nen hard­lo­pen en vol­op van de omge­ving kun­nen genie­ten. Mis­schien zou­den de len­zen me wel zo goed beval­len dat ik hele­maal de over­stap ging maken. Een leven zon­der bril.
Tot­dat ik moest den­ken aan dat gepiel met die len­zen. Het gedoe om ze goed in en uit te krij­gen. De han­de­lin­gen met de ver­schil­len­de vloei­stof­fen om ze niet te laten uit­dro­gen. En weet ik wat er nog meer alle­maal komt kij­ken bij het gebruik van len­zen. Daar­mee ver­ge­le­ken is een bril stuk­ken han­di­ger, afge­zien van de enke­le onge­mak­ken zoals eer­der geschetst. Laat ik voor­lo­pig rus­tig aan doen en begin­nen met de dag­len­zen voor inci­den­teel gebruik op bij­voor­beeld de dagen dat ik ga spor­ten. Bevalt het me goed dan kan ik altijd nog zien of ik de vol­le­di­ge over­stap kan maken.
PS. Omdat ik Mak­ke­lijk leven van Her­man Koch bin­nen een dag­je heb uit­ge­le­zen (Boe­ken­week­ge­schenk van nog geen 100 pagina’s, dus niet echt een pres­ta­tie), heb ik geko­zen voor een Tom Lanoye omdat de titel wel toe­pas­se­lijk leek in het kader van deze blog­post => Een sla­gers­zoon met een bril­le­tje.

Maak ken­nis met Achil­le van den Bran­den, ‘de man die alle boe­ken ter wereld heeft gele­zen’ — op één na, dat hem te gron­de zal rich­ten. Maak ken­nis met gara­ge­hou­der en wrak­ken­ver­za­me­laar Jules, die zich gru­we­lijk ver­minkt uit lief­de voor zijn noch­tans honds­trou­we echt­ge­no­te Ali­ce. Maar maak voor­al ken­nis met Lanoye zelf, die in Een sla­gers­zoon met een bril­le­tje de fun­da­men­ten legt voor twee van zijn meest gele­zen en gepre­zen romans, Kar­ton­nen dozen en Spra­ke­loos.
Een sla­gers­zoon met bril­le­tje
Tom Lanoye
Uit­ge­ve­rij Pro­me­theus
ISBN 9789044619966

~ ~ ~

6 Replies to “Hoorde ik het goed?”

  1. Mja een bril, het is me wat. Ik draag er ook een­tje 😊

    1. Ach, eigen­lijk heb ik er zoals gezegd niet zoveel moei­te mee, met een bril­le­tje. Alleen tij­dens het spor­ten lij­ken me len­zen wel een ver­a­de­ming. Woens­dag krijg ik nieu­we gla­zen in mijn bril en zijn ook de dag­len­zen beschik­baar. Ik moet ze dan met­een uit­pro­be­ren want mijn bril kan ik pas ’s avonds weer opha­len.

  2. Sinds een flink aan­tal jaren draag ik voor­al een bril. Len­zen heb ik nog wel en die draag ik inder­daad bij mijn rond­je hol­len of in de vakan­ties. Leu­ke blog weer, Peter.

    1. Nooit over­wo­gen om je ogen te laten lase­ren? En bedankt voor het com­pli­ment!

      1. Niet echt; daar ben ik toch te schij­te­rig voor. Zo min moge­lijk polo­nai­se ;-). En vaak moet je dan toch weer een lees­bril­le­tje of moet het lase­ren nog een keer. Nee, laat maar.

        1. Hier pre­cies het­zelf­de 😉

Comments are closed.