Dag bril

Ik heb daglen­zen. Vanocht­end geleerd hoe ik ze in moest doen. Ging makke­lijk­er dan gedacht. Maar ik mocht niet naar huis van de opti­cien. Eerst moest ik een kwartiert­je door de stad slen­teren waar­na ik opnieuw langs kon bij de bril­len­za­ak om te check­en hoe mijn ogen reageer­den. Die bleken er totaal geen moeite mee te hebben.
Toch mocht ik nog steeds niet naar huis. De vol­gende test was of ik een lens uit kon kri­j­gen. Dat ging iets min­der makke­lijk­er. Vond ikzelf, hoewel de opti­cien aan­gaf dat ik het uiter­mate snel onder de knie had. Dat gaf vertrouwen. En ook het sein dat ik naar huis kon.
De bedoel­ing was dat ik ’s avonds weer terug zou komen om mijn bril op te halen. Ik heb deze keer niet gekozen voor een nieuwe bril, maar nieuwe glazen in mijn huidi­ge bril. Daar gaan alleen enkele uren over­heen. Eerst moeten de glazen die er nu in zit­ten ‘ontli­jmd’ wor­den waar­na de nieuwe glazen er voor in de plaats geli­ijmd kun­nen wor­den. Tot die tijd loop ik rond met daglen­zen.
Ze zit­ten lekker. Ik zie er goed door. Alleen kan ik er bij­na niet mee lezen of aan de com­put­er werken. Want ze zijn bedoeld voor ver­af. Ik heb geprobeerd op welke afs­tand ik tekst op mijn lap­top fat­soen­lijk kon lezen. Dat was zo’n twee meter ver­wi­jderd van het bureau waarop de lap­top stond. De tekst was dan wel lees­baar met wat moeite, maar typen luk­te me natu­urlijk niet. Dus wat dichter bij de lap­top gaan zit­ten en de rest van de dag geprobeerd mijn emails te lezen en zon­der al te veel type­fouten (hoop ik) een antwo­ord terug te sturen.
Ik was daarom blij toen het ein­delijk vijf uur was geweest en ik mijn bril kon ophalen. Onder­weg kreeg ik een tele­foon­t­je. Omdat ik weet wat er alle­maal mis kan gaan met bellen of appen tij­dens het rij­den nam ik vanzelf­sprek­end niet op. Pas op de par­keer­plaats tegen­over de bril­len­za­ak zag ik op het dis­play dat de opti­cien gebeld. Hij belde zelfs nog­maals. Hoewel ik op enkele meter afs­tand stond nam ik deze keer wel op. Het was een slecht nieuws gesprek. Mijn bril was nog niet klaar. Pas mor­gen na de lunch is de verwacht­ing.
Wat nu?
De daglen­zen zit­ten weliswaar als gegoten, maar nog een dag ermee zit­ten turen naar mijn mails, daar zag ik toch wel tegenop. Niet getreurd. De opti­cien had een (klein gif­groen) lees­bril­let­je liggen dat qua sterk­te in de buurt kwam van wat ik nodig zou hebben. Even geprobeerd en de deal was rond. De bril bli­jft nog een nacht­je logeren ter­wi­jl ik met daglen­zen en lees­bril verder kan. Moet ik alleen niet ver­geten om ze voor het slapen uit te doen. Want eerlijk gezegd voel ik niet dat ik ze in heb.

~ ~ ~

    • Voor­lop­ig hou ik het even bij die daglen­zen voor tijdelijk gebruik. Ten eerste omdat ik nu net een hoop geld heb uit­gegeven aan nieuwe bril­lenglazen, en ten tweede omdat als ik over­stap naar per­ma­nente lenzen dit geen zachte maar harde lenzen zullen zijn. En ik weet niet of me die ook zo goed gaan bevallen. Afi­jn, over een jaart­je of twee, drie neem ik het weer in over­weg­ing bij een vol­gende oog­met­ing. Het idee is in ieder geval wel aan­lokke­lijk, hoewel ik niet echt moeite heb met het dra­gen van een bril.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets