Dit was het (Roemeense) nieuws

Als­of nieuws uit Roe­me­nië plots meer in de belang­stel­ling staat zodra ik mezelf ver­diep in de Roe­meen­se taal. Zo voelt het althans. Maar het zal wel te maken heb­ben met onbe­wust selec­tie­ve per­cep­tie. Hoe dan ook, bij mijn eer­ste poging nu een jaar gele­den waren het voor­al de vele corruptieschandalen…

Duolingo in de herkansing

Eind van de maand ga ik weer naar Roe­me­nië. M’n zeven­de trip­je dit jaar als ik me niet ver­gis. En nog steeds spreek ik geen woord Roe­meens ondanks al mijn goe­de voor­ne­mens die ik eind vorig jaar had. Het leek me toen een mooie aan­lei­ding om de taal te leren…

My first Stoptober

Stop­to­ber. Als ik het woord hoor moet ik niet aan stop­pen den­ken. Eer­der denk ik aan San­dra. En rozen. Maar dat kan aan mijn leef­tijd lig­gen in com­bi­na­tie met een vader die niet vies was van het bete­re levens­lied. Stop­to­ber. Als ik hoor dat ieder­een gaat stop­pen krijg ik de…

Op de tweede

Op de twee­de dag van de BOT auto­ma­ti­on work­shop liep ik ’s och­tends te voet van het hotel naar kan­toor. Het is een kwar­tier­tje lopen. Als je ten­min­ste de juis­te rou­te volgt. Alle voor­gaan­de keren dat ik in Lei­ces­ter was had ik altijd een kamer in het Hamp­ton hotel. Vanuit…

Rara, waar ben ik?

Van­och­tend was ik heel even de kluts kwijt. Het begon ermee dat ik in het don­ker van mijn kamer de wek­ker niet kon vin­den die me luid­ruch­tig maan­de het bed te ver­la­ten. Op de tast naar de gebrui­ke­lij­ke plek waar het nacht­lamp­je zich moest bevin­den raak­te ik vanal­les maar niet…

Laatste tripje naar Leicester voor de Brexit?

Deze namid­dag ver­trok ik weer eens voor een trip­je naar het Ver­e­nigd Konink­rijk. Als een eer­ste aan­kon­di­ging van de naken­de Brexit moest ik op kan­toor bij de reis­aan­vraag ook een for­mu­lier invul­len waar­om ik de kor­te over­steek naar het eiland wil­de maken. Dat was eer­der nooit nodig. Ver­der heb ik…

Weg van de file

De laat­ste werk­dag op kan­toor ein­dig­de rond 18 uur. We wis­ten dus wat komen ging: met de taxi in de file. Want hoe­wel de mees­te stu­den­ten nog niet waren begon­nen is het ver­keer op de vrij­dag­avond altijd een ware beproe­ving. Ook nu ston­den we al snel hele­maal stil bij het…

Het is gammel aan de overkant

Het was half negen toen de wek­ker van­och­tend ging. Nadat ik om vier uur ’s nachts in bed was gekro­pen na een lan­ge avond van tes­ten. Toch voel­de ik me ver­ba­zend genoeg erg fit. En hel­der. Zo hel­der zelfs dat ik er met­een aan dacht om een foto van het…