We hebben een koper!

De eer­ste bestel­ling is een feit. Van­mid­dag kreeg ik een email van bol.com dat er een koper was voor een van mijn boe­ken die ik in de eta­la­ge heb gezet. Er was nie­mand in huis die zag dat ik een klein vreug­de­spron­ge­tje maak­te. Waar­om? Geen idee, mis­schien omdat Inge de afge­lo­pen dagen het ene na het ande­re pro­duct via markt­plaats wist te ver­pat­sen. Ter­wijl ikzelf geen enkel teken van leven zag in mijn bol­markt­kraam hield zij me enthou­si­ast om het uur op de hoog­te over de vele ‘views’ die haar assor­ti­ment ten deel viel.
Nu was het dan ein­de­lijk mijn beurt. Jam­mer dat ze niet thuis was om het heug­lij­ke nieuws aan te horen. Dan maar begon­nen met op te zoe­ken wat de ver­volgstap­pen waren. Aller­eerst het bewus­te boek terug zien te vin­den in de ono­ver­zich­te­lij­ke cha­os die mijn stu­deer­ka­mer momen­teel is.
Gevon­den! Dat viel nog niet mee. Met­een een aan­dachts­punt­je om alle boe­ken die ik te koop heb gezet ergens apart op te slaan. Scheelt weer wat tijd bij het zoe­ken. Want onder­tus­sen had ik in de email het vol­gen­de gele­zen => De klant ver­wacht de bestel­ling uiter­lijk 15 janu­a­ri 2018.
Oeps, het is maar goed dat ik niet in het bui­ten­land zit voor mijn werk1. Zul je net zien dat er dan een hoop bestel­lin­gen geplaatst wor­den. En dat Inge elke dag weg is om trai­nin­gen te ver­zor­gen. Geluk­kig is dat deze week niet het geval en zou ik zon­der al te veel pro­ble­men in staat moe­ten zijn om het boek ruim­schoots op tijd te laten bezor­gen.
Een vol­gend pro­bleem dient zich aan. Hoe ver­pak ik het boek? Na wat rond­neu­zen tus­sen de spul­len van Inge vind ik ste­vig inpak­pa­pier en plak­band. Er komt stiekum toch nog heel wat bij kij­ken. Inmid­dels ben ik al ruim een half uur bezig. Mijn inpak­kun­sten zijn niet meer wat ze geweest zijn. Ook hier valt een hoop te ver­be­te­ren.
Maar ik ben zo ver dat ik de bestel­ling kan gaan ver­wer­ken op de web­si­te.
Hmm, laat ik toch ver­ge­ten zijn de pak­bon uit te prin­ten om deze mee te ver­pak­ken. Kan ik weer opnieuw begin­nen. Op deze manier wordt het als­nog krap aan om 15 janu­a­ri te halen.
De vol­gen­de stap is om het pak­ket­je digi­taal aan te bie­den bij een ver­zen­der. Daar­voor geeft bol je de keus uit drie par­tij­en waar­mee ze zaken doen. Ik kies de goed­koop­ste want ik was ver­ge­ten dat de ver­zend­kos­ten voor mijn reke­ning zijn. Geen won­der dat de koper bij mij is terecht geko­men. Met de geste­gen post­ta­rie­ven blijft er wei­nig mar­ge over. Dat bete­kent dat ik later van­daag snel mijn boe­ken­aan­bod in prijs moet gaan ver­ho­gen wil ik er über­haupt nog wat geld aan over­hou­den. Zal ik in de tus­sen­tijd de boe­ken offli­ne zet­ten?
Aan de ande­re kant is het mis­schien mar­ke­ting­tech­nisch wel slim om even wat onder de markt­prijs te gaan zit­ten. Wie weet krijg ik dan wel wat posi­tie­ve recen­sies. En dan gelei­de­lijk een prijs­ver­ho­ging door­voe­ren. Maar is dat ethisch ver­ant­woord? Het is wel dui­de­lijk dat ik er de boll.. euh, de bal­len ver­stand van heb. Laat ik eerst maar eens zien om deze bestel­ling de deur uit te krij­gen.
Jam­mer genoeg is het meest nabij gele­gen afle­ver­punt van de ver­zen­der die ik uit­ge­ko­zen heb al geslo­ten. Ver­der gaan rij­den om het pak­ket­je van­daag te ver­stu­ren is gezien de toch al krap­pe mar­ge geen optie meer. Het lijkt me dat ik de ben­zi­ne­kos­ten niet kan ver­ha­len op de koper. Met een dub­bel gevoel leg ik het pak­ket­je op mijn bureau net op het moment dat Inge bin­nen komt.
“Onge­loof­lijk!”, roept ze uit. “Ik ben nog geen twee uur­tjes weg­ge­weest en ik heb alweer wat ver­kocht. De koper wil het zoda­de­lijk komen opha­len. Help jij even met inpak­ken! Hé, wat ligt daar op je bureau? Heb je een boek ver­kocht? En? Beet­je voor een goe­de prijs weten te ver­ko­pen?”
“Nee, nee, euh, het is een cadeau­tje voor een col­le­ga.”
~ ~ ~

De poes ging onder­gronds
Kan­toor-22

  1. Inmid­dels heb ik op de web­si­te van bol gezien dat je de moge­lijk­heid hebt om je win­kel tij­de­lijk te slui­ten.