De toekomst is aan mij!

Zo las ik deze avond:

De astro­lo­gen kamp­ten met een gat tus­sen Maagd en Schor­pi­oen. Ze mis­ten een soe­pe­le over­gang tus­sen bei­de tekens en heb­ben er toen Weeg­schaal tus­sen gezet. Dat is natuur­lijk een vreemd teken, als je erover nadenkt. Weeg­schaal valt met Water­man en Twee­lin­gen onder de lucht­te­kens. Nou zijn Water­man en Twee­lin­gen als men­sen nog wel te plaat­sen in de twaalf tekens van de die­ren­riem, maar Weeg­schaal heeft niets men­se­lijks, laat staan iets dier­lijks in de die­ren­riem. Weeg­schaal is een werk­tuig, een machi­ne, een ding! De weeg­schaal als per­fect instru­ment dat dom­weg luis­ter naar commando’s.
[De tolk van Java, p.496, Alfred Bir­ney]

Ik ben een weeg­schaal. Hoe­wel ik op de hoog­te ben van het bestaan van een die­ren­riem heb ik me daar ver­der nooit in ver­diept. Vraag me dus niet om de twaalf tekens op te noe­men. Gro­te kans dat ik ergens hal­ver­we­ge blijf ste­ken. Het boeit me ver­der ook niet. Enig geloof hech­ten aan de voor­spel­len­de (of erger, lots­be­pa­len­de) rol die de con­stel­la­tie van ster­ren tij­dens je geboor­te zou heb­ben op je ver­de­re leven doe ik niet.

Toch deed me deze pas­sa­ge wel de wenk­brau­wen fron­sen. Is het wer­ke­lijk waar dat de weeg­schaal het eni­ge teken in de die­ren­riem is dat geen dier of mens is? Hoe vreemd is dat? Omdat de uit­spra­ken gedaan wor­den door een fic­tief per­so­na­ge in een roman heb ik het voor de zeker­heid opge­zocht. En het klopt. Alle ande­re elf tekens zijn ofwel dier­lijk ofwel men­se­lijk. Blijft over, de weeg­schaal.

Wat moet ik daar nu weer van vin­den? Ergens heeft het wel iets. Je zou het kun­nen inter­pre­te­ren als een unie­ke rol bin­nen het geheel. Onder­deel van, maar tege­lij­ker­tijd anders dan de rest. Ik ver­moed dat er boe­ken vol­ge­schre­ven zijn over deze uit­zon­de­rings­po­si­tie bin­nen de die­ren­riem plus de ver­schil­len­de inter­pre­ta­ties over de bete­ke­nis hier­van. Die ga ik ech­ter niet lezen.

Mooi­er lijkt het me hier mijn eigen invul­ling te geven. Want het bleef me nog een tijd­je bezig­hou­den nadat ik De tolk van Java niet veel later uit­ge­le­zen had. Zoals ik het nu zie staat de weeg­schaal sym­bool voor de vol­gen­de en laat­ste fase van leven op aar­de, en wel de kunst­ma­ti­ge intel­li­gen­tie. Na de die­ren en de men­sen zijn de machi­nes aan de beurt om te heer­sen. En dat zal eer­der het geval zijn dan men pak­weg een eeuw gele­den had kun­nen voor­zien.

Veel men­sen (van die­ren weet ik het eer­lijk gezegd niet) zijn hui­ve­rig voor de robo­ti­se­ring van de samen­le­ving, maar ze kun­nen gerust zijn gezien het feit dat juist de weeg­schaal hier­voor in de die­ren­riem is opge­no­men. Want zeg nou zelf, met de mees­te ken­mer­ken in de popas­tro­lo­gie (ja, ik beken, ik heb me een klein beet­je inge­le­zen in de mate­rie) voor wat betreft weeg­schaal kan de toe­komst alleen maar beter wor­den:

diplo­ma­tiek, bereid tot het slui­ten van com­pro­mis­sen, maar moge­lijk wel mani­pu­la­tief, kan goed samen­wer­ken, eer­lijk, geba­lan­ceerd, onpar­tij­dig, ide­a­lis­tisch (in rela­ties), char­mant, rus­tig in omgang, soci­aal sterk, last met het nemen van beslis­sin­gen, ver­an­der­lijk, houdt van vre­de, goed­ge­lo­vig, beïn­vloed­baar, ele­gant, artis­tiek, heeft een goe­de smaak, houdt van ple­zier, zacht­aar­dig, gevoe­lig tegen­over ande­ren, ana­ly­tisch, aar­dig, vro­lijk, roman­tisch
[wiki­pe­dia]

Het is slechts een kwes­tie van tijd voor­dat ik en mijn mede-weeg­scha­len de hege­mo­nie van de wereld zul­len over­ne­men en er een ‘bet­ter pla­ce’ van gaan maken. Moei­lijk zal dat niet zijn.

En met die inspi­re­ren­de gedach­te ga ik nu naar bed.

~ ~ ~