Guilty pleasure

De drie­mans­band begon aan een nieuw num­mer. De zanger knipte in zijn vingers om het juiste ritme te vin­den en een gedeelte van het pub­liek haak­te in. Het was voor de zanger aan­lei­d­ing om een waarschuwing uit te doen gaan. Mocht iemand het miss­chien niet weten, het num­mer duurde ruim vier minuten en een­maal begonnen met het vingerknip­pen zag hij wel graag dat nie­mand voor­ti­jdig afhaak­te. Zon­der op antwo­ord te wacht­en zette hij het lied Ben­ny in.

Ik moest zacht­jes lachen. We waren in Ede, in schouw­burg Cul­tura voor het optre­den van Ger­ard van Maasakkers die veer­tig jaar in het lied­jes­vak zat. Bij toe­val had ik gezien dat hij hier een voorstelling zou ver­zor­gen en met enig geluk had ik nog aan kaart­jes kun­nen komen. Voor ons tweet­jes want Inge is ook een groot fan van deze Bra­bantse trou­ba­dour.

Toen ik een aan­tal jaar gele­den mijn baan bij Philips inruilde voor een werkgev­er dichter bij huis, kwam ik in Vee­nen­daal terecht. Wat ik als eerste te horen kreeg was dat ik op moest passen met grap­jes te mak­en over religie. Mid­den in de ‘bible belt’ lag dat nogal gevoelig. Een aan­tal jaar ver­huis­den we naar een andere locatie. In Ede. Alles was nieuw, behalve de waarschuwin­gen met betrekking tot het geloof. Ook in Ede liepen er nog vol­doende mensen rond die recht in de leer waren.

Met deze achter­grond bekeek ik de vele bezoek­ers in de foy­er vooraf­gaande aan het optre­den met meer dan gewone belang­stelling. Voor mijn gevoel zag ik heel wat, vooral oud­ere stellen die nogal vormelijk of sti­jf­jes gek­leed waren voor een informeel uit­je op de zater­da­gavond. Her en der zag ik zelfs een zwarte kous voor­bij komen. Het zou alle­maal geen prob­leem hoeven te zijn. Ger­ard van Maasakkers mag dan begonnen zijn als een echte hip­pie in de tijd van ‘flower pow­er’, zijn liedtek­sten zijn zelden of nooit con­tro­ver­sieel. Veeleer roman­tisch en sen­ti­menteel.

Ben­ny is in die zin een kleine uit­zon­der­ing. En ik had het idee dat niet iedereen hier­van op de hoogte was. Voor­lop­ig knipte het pub­liek nog vrolijk mee op de muziek ter­wi­jl Van Maasakkers zong over de jonge Ben­ny die in de vierde klas Mavo zit en net zoals elke andere gezonde boeren­jon­gen met z’n gevoe­lens voor meis­jes worstelt. Tot­dat hij een naak­t­je jon­gen onder de douche ziet. Dan ont­dekt hij zijn ware aard.

En in het pub­liek hapert op ver­schil­lende plekken de vingerknik. Bevroren in de lucht. Om aarze­lend weer in te hak­en bij de frase dat dat gelukkig bij ons niet voorkomt. Een soort van escape uit deze gênante sit­u­atie waar men zichzelf had inge­manou­vreerd. Snel klap­pen nu en hopen dat de arti­est meteen verder gaat met een vol­gend lied. Ik bleef nog even grin­niken.

~ ~ ~

Volledi­ge tekst Ben­ny:

Ben­ny zit in 4‑mavo
Ben­ny wil werken met z’n hand
Ben­ny haalt hendig de havo
Mer Ben­ny wil liev­er gaon werken op ’t land
Mee z’n hand als kolen­schup­pen
Speult ie sax in de her­me­nie
En hij stad in de goal
Van ’t elf­tal van de school
Nee aan Benny’s ziede ’t nie
Mer Ben­ny die tobt, Ben­ny denkt,
Nie­mand zal me geleu­ven as ik ’t gao zeggen
Want Ben­ny da’s toch ne getapte vent
Ben­ny hee geen mei­d­je
Hee wel verk­er­ing gehad
Zoe­nen da ging nog
Mer as ze wa meer wou was Ben­ny ’t al hul gauw zat
Hij dacht, da zal nog wel kom­men
Hij wou da’t over zou gaon
En da’t ie net zo gewoon as z’n vrien­den van school was
D’r had ie ’t toch ook wel spellekes mee gedoan
Mer toen kwam di’n enen dag
Onder d’n douche mee die jon­gen
Hij wist nie wa-t-ie zag
God­sallemachtig, goe­dendag
Hier kan geen mei­d­je aan tip­pen
En nou zit Ben­ny vur de tele­visie
Mee z’n ouwelui op de bank
Z’n hart bonkt hard,
Z’n hart hart bonkt hard
En Ben­ny denkt: dit is mijn kans
Want d’r is iets op de tele­visie
Over mensen als hij
Mer hoe zal-ie ’t zeggen
En wa zallen ze zeggen as-ie zee
Dit gaot over mij
En as Ben­ny denkt:
Nou of nooit,
Zet zijne vad­er ‘nen andere zen­der op
Hij zee, gelukkig kumt dit bij ons nie voor
Wa kan er eigen­lijk gebeuren, hee Ben­ny
En wa valt er te ver­liezen
As ge nooit meer schi­jn­heilig hoeft te zijn
En as ge alti­jd vort oew eigen kan zijn
Dan is’t nie moeil­ijk um te kiezen

~ ~ ~

      • Ik zal het in gedacht­en houden en zek­er gaan als GM in de buurt is.
        Ja, je hebt gelijk, zielig om als homo in zo’n ortho­dox gezin terecht te komen en je niet geac­cepteerd te weten met alles wat en wie je bent :-(.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets