Jachtseizoen

Foto: eigen col­lec­tie

Op de site van NRC las ik een artikel over het lot van de tuin­vo­gel in Ned­er­land:

Wan­neer de kat­ten op een mooie voor­jaars­dag in de tuin liggen te spin­nen, staat een sprong uit de nestkast voor een mezen­jong gelijk aan een sprong in de leeuwenkuil.
[Tuin­vo­gel met rug tegen de muur, André de Baerde­maek­er]

De kant­teken­ing die bij dit citaat geplaatst moet wor­den is dat het hier de sit­u­atie van een her­metisch afges­loten achtertuin(tje) betre­ft, waar het mezen­jong geen kans op ontsnap­ping heeft. Dat is bij de achter­tu­in die met ons huis is meegekomen iet­sjes anders gesteld.

Hier geen sprake van schut­tin­gen ron­dom of ander­szins vlucht­poging belem­merende obstakels. Vogels hebben alle ruimte om vri­juit te kun­nen lan­den en weer op te opsti­j­gen. Wat dan ook mas­saal gedaan wordt de laat­ste maan­den. Had­den we in het begin van onze ver­huiz­ing nog te mak­en met weg­bli­jvers van­wege de over­last gepaard gaande met de ver­bouwing, na de zomer merk­ten we daar niets meer van toen de aantrekkende werk­ing van de nieuwe aan­plant op onze geved­erde vrien­den effect begon te kri­j­gen. Het is een komen en gaan van aller­lei soorten vogels sinds­di­en, waar­bij we in het bij­zon­der trots zijn op een specht die regel­matig op bezoek komt.

Toch bli­jft het ook in onze achter­tu­in oplet­ten. Waar ze van­daan komen is ons een raad­sel, maar gemid­deld hebben we rond drie zwer­fkat­ten rond­lopen. Dan weer zien we een moed­er­poes met een nest­je kit­tens, en vol­gende keer zijn het twee vol­wassen katers die op zoek naar voed­sel zijn.

Ook erg ver­schil­lend is de mate waarin ze afs­tand bewaren. Er zijn er bij die bij het min­ste of ger­ing­ste gelu­id van ons meteen wegschi­eten, ter­wi­jl we ook al een enkele keer een poes bede­lend op het ter­ras hebben gehad die rustig bleef zit­ten toen we naar buiten kwa­men. Zo heel af en toe zetten we een bak­je met wat brokjes en water buiten neer, maar we mak­en er geen gewoonte van.

Waarom zouden we ook? Er valt zo te zien genoeg te halen in onze achter­tu­in. De voed­er­plek die we gemaakt hebben wordt door de kat­ten gebruikt als een ide­ale locatie om rustig af te wacht­en tot de vogels zichzelf aan­bieden om gegrepen te wor­den. Duurt dat te lang, of stillen de meesjes en dergelijke niet de erg­ste honger, dan loopt er alti­jd wel een fazant rond die niet goed in de gat­en heeft dat de zwer­fkat­ten alles eten wat ze te pakken kun­nen kri­j­gen. Alleen de kip­pen. Die wor­den tot nu toe met rust gelat­en.

Foto: eigen col­lec­tie

~ ~ ~

Geef een reactie