Buitengesloten

Vandaag las ik hoe criminelen zonder al te veel moeite in je auto kunnen komen. Door de code van je elektronische autosleutel te scannen. Dat kunnen ze zelfs op redelijke afstand doen. Dwars door muren heen. Inbreken in je huis is dus niet nodig. Gelukkig is er ook een manier om je ertegen te beschermen:

[…] een koekblik. “Sleutel erin”, legt Schneiders uit. “Dan komt die in een kooi van Faraday. Die blokkeert elektrische velden, waardoor dat scannen van buitenaf niet lukt.”
[Criminelen scannen sleutelcodes en roven auto’s leeg, nos.nl]

Een collega van me doet z’n auto nooit op slot. Dan hoeven eventueel geïnteresseerden niets te beschadigen willen ze rondneuzen of er wat te halen valt. En dat valt er niet want een radio of navigatiesysteem is afwezig. Hooguit kunnen ze de airbags verwijderen. Omdat er wel een goede startonderbreking op zit kunnen ze de auto zelf niet meenemen.

Ik ben echter bang dat een crimineel met gelijke bedoelingen hierdoor zo gefrustreerd raakt dat hij alsnog de auto kort en klein zal slaan ter compensatie. Maar misschien denk ik dat wel omdat ik zelf nogal gefrustreerd raak indien m’n sleutels plots onvindbaar blijken te zijn.

Zo was het deze avond opnieuw raak.

Op kantoor had ik mijn wachtwoord om in te kunnen loggen op het bedrijfsnetwerk moeten aanpassen. Een handeling waar ik altijd als een berg tegenop keek vanwege de vele restricties die gelden voor het verzinnen van een wachtwoord. Pas onlangs kreeg ik de tip dat het helemaal niet verplicht is om één woord te gebruiken. Veel veiliger (en makkelijker te onthouden) is het wanneer je een complete zin toepast. Een wachtzin, zeg maar.

Toen ik iets nieuws verzonnen had, vergat ik niet om dit meteen aan te passen in enkele andere applicaties die anders niet meer werken, en op mijn iPhone. De rest van de dag had ik geen problemen.

Dat hield op toen ik eenmaal thuis was. Er werd een ander netwerk ontdekt door mijn intelligente smartphone en daarom was een extra verificatie vereist. Dat gaat via een app die om de zoveel seconden een 6-cijferige code genereert. Alleen zag ik dat die app nog niet op mijn iPhone was geïnstalleerd. Waarschijnlijk omdat ik pas een nieuwe had gekregen.

Dus eerst die app downloaden. Check.
Die vroeg vervolgens om een account aan te maken. Check.
En voor dat account had ik een geheime sleutel nodig. Check.
Check is niet uw juiste geheime sleutel. Probeer het opnieuw. Check.
Check is niet uw juiste geheime sleutel. Probeer het opnieuw. Huh?
Huh? is niet uw juiste geheime sleutel. Probeer het opnieuw.

Je raadt het al. Wat ik ook probeerde, ik wist niet de juiste geheime sleutel in te toetsen. Er was ook geen enkele hint op te vragen, laat staan dat de optie ‘geheime sleutel vergeten?’ beschikbaar was.

In uiterste nood (want ik moest nog een aantal belangrijke mails verwerken deze avond) mijn laptop van kantoor erbij gepakt. Dat leek goed te gaan. Totdat ik de VPN verbinding wilde opstarten. Er verscheen een melding dat mijn account inmiddels was gedeactiveerd. Uit veiligheidsoverwegingen natuurlijk.

Heel beheerst begon ik met mijn hoofd op het toetsenbord te beuken.

~ ~ ~

3 gedachten over “Buitengesloten

    1. Volgens mij zat bij je eerste reactie geen emailadres en daardoor bleef die even onzichtbaar totdat ik ‘m had goedgekeurd. Maar je hebt gelijk. We werpen als mensheid een hoop extra barrières op (terecht of onterecht) om het direct met elkaar kunnen communiceren ingewikkeld te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *