6,27 — 13,47 km (dag 2)

Vanocht­end had ik me voorgenomen om bij thuiskomst na het werk eerst te gaan hard­lopen voor­dat ik andere din­gen zou doen. Mijn hard­loop­kleren lagen al klaar in de hal zodat ik er meteen mee gecon­fron­teerd werd. Geen excu­us. Omk­le­den en gaan met die banaan! (Niet echt natu­urlijk want die had ik al op voor­dat ik de voordeur uit was.)
Zon­der erbij na te denken liep ik het­zelfde rond­je als gis­ter. Het was opnieuw erg zon­nig en benauwd. Niet de meeste ide­ale omstandighe­den voor mij. Maar ik heb mij voor­lop­ig geen ander doel gesteld dan min­i­maal 4,5 km (of 5 km) te joggen in een tem­po wat in ieder geval sneller dan 7 min­u­ut per kilo­me­ter moet zijn. Dus ik hield een rustig looptem­po aan en deed opnieuw enkele rek- en strekoe­fenin­gen aan het einde van de route. Voor ik het wist zat het rond­je er alweer op. Dag 2 kon ik afvinken.
Achter het huis nam ik de tijd om goed uit te zweten voor­dat ik onder de douche zou gaan. Omdat ik mijn bril niet op had zag ik niet meteen dat er een hele­boel kleine zwarte beestjes voor mijn voeten uit­spron­gen. Inge wees me erop. Ze had me enkele dagen eerder wat foto’s opges­tu­urd toen ik nog in Cluj zat. Nu kon ik ze met eigen ogen zien (nadat ik mijn bril had opgezet).
Over­al kri­oelde het van de mini­pad­jes. Waar ze van­daan komen is me een raad­sel. Vol­gens Inge had­den ver­schei­dene strat­en in Bem­mel te mak­en met een ware plaag. Het is te hopen dat het bij ons bli­jft bij de aan­tallen die we nu zien. Meer hoeft echt niet.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets