De boodschapper de vrouw

“The Sepe­ra­ti­on of the Mother and Child”

Aan het begin van de week schreef ik een blogje naar aan­lei­ding van het boe­ken­weekt­he­ma ‘De moe­der de vrouw’. Ik was het met de schrijf­sters van de open brief aan het CPNB eens dat ‘de vrouw’ in zo veel meer hoe­da­nig­he­den beschre­ven kon wor­den dan voor de zoveel­ste keer haar moe­der­rol. Zij haal­den voor­beel­den aan van huis­arts of post­bo­de, ik die van weg­mis­brui­ker en over­tuigd ver­de­di­gers van het weg­ha­len van kin­de­ren bij hun ouders wan­neer die ille­gaal de grens tus­sen Mexi­co en de VS pro­be­ren over te ste­ken.

Inmid­dels heeft pre­si­dent Trump die omstre­den rege­ling her­roe­pen, maar bij mij blijft dat beeld han­gen van deze vrou­wen die zo ver­be­ten vol­hiel­den dat er ofwel niets mis was met deze ogen­schijn­lij­ke schen­ding van men­sen­rech­ten, of dat ze wezen naar ande­re par­tij­en die min­sten even schul­dig waren voor de ont­sta­ne situ­a­tie en zolang men het niet eens kon wor­den er voor­als­nog geen ein­de in zicht was voor ver­be­te­ring.

In The Guar­di­an las ik een column waar­in het gege­ven dat plots zoveel vrou­wen ineens de pers te woord ston­den ver­klaard werd als een tac­ti­sche zet van­uit het Trump-kamp. Om het har­de beleid een zach­ter, men­se­lij­ker gezicht te geven.

I don’t belie­ve it’s an acci­dent that the face of the­se hor­ri­fic deten­ti­ons has been overw­hel­min­gly fema­le. It’s an attempt to try to sof­ten what this poli­cy is doing to fami­lies – one that fai­led mise­ra­bly.
[The Trump admi­ni­stra­ti­on is using women to defend a hor­ri­ble poli­cy, Jes­si­ca Valen­tie, The Guar­di­an]

Het zou kun­nen. Maar wat ik veel meer geneigd ben te den­ken is dat deze vrou­wen (Sarah San­ders. Kirst­jen Niel­sen. Ivan­ka. Mela­nia.) zich hele­maal niet zien als pion­nen in een schaak­spel die naar voren gescho­ven kun­nen wor­den wan­neer de situ­a­tie dat vraagt. Ik ben bang dat zij het in gro­te lij­nen eens zijn met de poli­tiek die Trump bedrijft.

Door ze alleen te zien als ja-knik­kers of ‘men­se­lijk schild’ voor Trump doe je ze in mijn ogen tekort. En ben je geneigd de ogen te slui­ten voor hoe hard en niets­ont­ziend zij zelf in bepaal­de opzich­ten zijn.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *