Ondergronds raadsel

Achter in de tuin staat een treur­wilg. Onder aan de stam ont­dek­ten we niet zo lang gele­den een hol­let­je. Zou het van een muis zijn? Of miss­chien een koni­jn. Alles beter dan een rat.

Toen ik er dit week­end met een lange stok in porde vroeg ik me af hoe diep het gat eigen­lijk was. Ik besloot de tuinslang er in te hangen en de grond­wa­ter­pomp aan te zetten. Ruim een kwarti­er verder leek het erop dat het onder­gronds gan­gen­s­telsel bij­na geheel onder water stond.

Leek. Want er zat iets voor de tuinslang wat de boel ver­stopte. Het was een bru­ine pad die half ver­zopen naar buiten klau­ter­de. Com­pleet de weg kwi­jt en op de vlucht voor het wassende water had het beest niet door dat het gevaar geweken was en begon de treur­wilg te bek­lim­men. Na zo’n der­tig cen­timer viel de oner­varen boomk­lever weer naar bene­den en rolde onder een stru­ik uit het zicht.

Ik hing de tuinslang weer in de grond. Nu duurde het nog eens tien minuten voor­dat het water naar buiten liep. De boel was verzadigd. Nadat ik de tuinslang ver­wi­jderd had zak­te het water langza­am naar bene­den. Plots zag ik een paar lucht­bel­let­jes aan de opper­vlak­te ver­schi­j­nen. Om beter te kun­nen zien wat er tevoorschi­jn zou komen ging ik op mijn knieën voor het gat zit­ten. Een paar ogen keken me vanu­it de diepte aan.

Was het vis? Daar had echt alle schi­jn van. Maar hoe kon er een vis onder het gazon lev­en? Voor­dat ik het mys­terieuze diert­je beter kon bek­ijken was het echter alweer verd­we­nen. Had ik echt een vis gezien? Hoe ik de rest van de dag mijn best ook deed om met nieuw water de bewon­er naar buiten te dwin­gen, het mocht niet bat­en. Het bleef bij het korte moment van oog­con­tact.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets