Ondergronds raadsel

Ach­ter in de tuin staat een treur­wilg. Onder aan de stam ont­dek­ten we niet zo lang gele­den een hol­le­tje. Zou het van een muis zijn? Of mis­schien een konijn. Alles beter dan een rat.

Toen ik er dit week­end met een lan­ge stok in por­de vroeg ik me af hoe diep het gat eigen­lijk was. Ik besloot de tuin­slang er in te han­gen en de grond­wa­ter­pomp aan te zet­ten. Ruim een kwar­tier ver­der leek het erop dat het onder­gronds gan­gen­stel­sel bij­na geheel onder water stond.

Leek. Want er zat iets voor de tuin­slang wat de boel ver­stop­te. Het was een brui­ne pad die half ver­zo­pen naar bui­ten klau­ter­de. Com­pleet de weg kwijt en op de vlucht voor het was­sen­de water had het beest niet door dat het gevaar gewe­ken was en begon de treur­wilg te beklim­men. Na zo’n der­tig cen­ti­mer viel de oner­va­ren boom­kle­ver weer naar bene­den en rol­de onder een struik uit het zicht.

Ik hing de tuin­slang weer in de grond. Nu duur­de het nog eens tien minu­ten voor­dat het water naar bui­ten liep. De boel was ver­za­digd. Nadat ik de tuin­slang ver­wij­derd had zak­te het water lang­zaam naar bene­den. Plots zag ik een paar lucht­bel­le­tjes aan de opper­vlak­te ver­schij­nen. Om beter te kun­nen zien wat er tevoor­schijn zou komen ging ik op mijn knie­ën voor het gat zit­ten. Een paar ogen keken me van­uit de diep­te aan.

Was het vis? Daar had echt alle schijn van. Maar hoe kon er een vis onder het gazon leven? Voor­dat ik het mys­te­ri­eu­ze dier­tje beter kon bekij­ken was het ech­ter alweer ver­dwe­nen. Had ik echt een vis gezien? Hoe ik de rest van de dag mijn best ook deed om met nieuw water de bewo­ner naar bui­ten te dwin­gen, het mocht niet baten. Het bleef bij het kor­te moment van oog­con­tact.

~ ~ ~