Tegen beter weten in

Mijn zomer­vakantie is zo goed als voor­bij. Slechts enkele dagen voor­dat ik weer naar kan­toor mag. In die dagen heb ik nog heel wat te doen. Ze zullen dus voor­bij vliegen. Net zoals de afgelopen vakantieda­gen. Waarin ik ook veel gedaan heb.

De groot­ste klus is wel die van het opruimen van mijn studeerkamer. Die stond vanaf het moment dat we hier naar­toe zijn ver­huisd hele­maal volgestouwd met spullen die niet weg mocht­en maar ook nog geen vaste plaats had­den gekre­gen.

Eerst werd heel de kamer leegge­haald van spullen die er niet thuis hoor­den. Die ver­huis­den we richt­ing schu­ur of naar de dig­i­tale mark­t­plaats. Toen zocht ik alle boeken op die her en der door ons huis en op zold­er zwier­ven. Dat waren er stiekem toch meer dan gedacht. Ik sor­teerde ze grofweg op fic­tie en non-fic­tie. Lat­er ga ik nog wel een keer verder uit­zoeken wat een betere indel­ing is.

Daar­na gin­gen we met de planken die we van oude kas­ten had­den bewaard of uit resthout op maat had­den geza­agd nieuwe kas­ten in elka­ar zetten. Dat duurde langer dan gedacht maar het resul­taat was naar behoren.

Als laat­ste moesten alle boeken verdeeld wor­den over de beschik­baar gekomen kas­tru­imte. Dat luk­te aardig. Ik hield niet al te veel boeken over. Die moeten bin­nenko­rt nog een plek­je zien te kri­j­gen. Wat helaas alleen kan door andere boeken eruit te werken. Want ondanks de extra meters plank kom ik toch ruimte te kort.

Kor­tom, mij ont­breekt nog steeds de ruimte om al mijn boeken uit te stallen en verder heb ik bin­nenko­rt weer weinig tijd tot mijn beschikking om te lezen.

En wat doet deze blog­ger? Inder­daad, tegen beter weten in een bestelling plaat­sen voor twee nieuwe boeken. Ik zal mijzelf wel nooit gaan begri­jpen.

Dit is één boeken­wand. De ander is aan de rechterz­i­jde.

~ ~ ~

2 Comments

Wat een heer­lijk plaat­je, boeken­planken vol met echte boeken. En wat is tijd inder­daad af en toe frus­terend. Zo veel plan­nen in zo weinig beschik­bare tijd. Lezen vereist ook nog eeens en zekere rust. Dus schi­et het er in de dagelijkse sleur van ver­plichtin­gen toch gauw bij in. Maar alleen al de aan­blik op de boekenkast moet al een tevre­den gevoel bren­gen, lijkt mij.

De aan­blik geeft zeer zek­er een tevre­den gevoel. Ik ben nu bezig met de laat­ste rest­jes ‘rom­mel’ op te ruimen zodat mijn studeerkamer weer lekker overzichtelijk is en een stuk leg­er (zoals ik het graag heb). Nu nog een com­fort­a­bele leesstoel uit­zoeken en dan is het hele­maal af. En die tijd, die maak ik vanzelf vrij. Kwest­ie van pri­or­iteit­en stellen.

Geef een reactie