Het is gammel aan de overkant

Het was half negen toen de wekker vanocht­end ging. Nadat ik om vier uur ’s nachts in bed was gekropen na een lange avond van testen. Toch voelde ik me ver­bazend genoeg erg fit. En helder. Zo helder zelfs dat ik er meteen aan dacht om een foto van het uitzicht te mak­en.

Inmid­dels is het een soort van ‘tra­di­tie’ gewor­den om een foto op insta­gram te plaat­sen met wat ik zie wan­neer ik uit mijn hotel­raam kijk. Met als vast onder­schrift ‘Room with a view’.

Dit­maal had ik een kamer aan de voorkant van het hotel dat gele­gen is aan de drukke door­gangsweg naar het cen­trum. Afgelopen nacht was het me niet opgevallen toen ik de gordi­j­nen dicht­trok. Ik was al te moe blijk­baar. En ook deze ocht­end was ik niet wakker gewor­den van het vele ver­keer dat vaak stapvoets, bumper aan bumper de stad in wil.

Over twee weken begin­nen de uni­ver­siteit­en weer met college’s en daarom viel het nu nog wel wat mee met de files. Dat scheelde ook.

Ik heb wel eens vak­er een kamer aan deze zijde van het hotel gehad en elke keer weer ver­baas ik me over de bouw­val aan de overkant. Het dak lijkt echt op instorten te staan. Maar ondanks dat ze over­al flink aan het ver­bouwen zijn in de stad zie ik hier eigen­lijk alleen maar een con­struc­tie die voet­gangers moet bescher­men tegen val­lende dak­pan­nen. Geen over­bod­i­ge luxe.

Thuis werd er onder­tussen wel flink gew­erkt. Omdat we tij­dens de ver­bouwing de vlo­er noodged­won­gen moesten ver­hogen (er zat geen deklaag in), moest ook het volledi­ge koz­i­jn van de voordeur ver­van­gen en ver­hoogd wor­den. Daar­door zat­en we nu met een stoep­je aan de voorkant dat eigen­lijk te laag was. En er zat­en ook nog eens lelijke plavuizen in. Gelukkig had­den we een stapel steen­t­jes gratis gekre­gen, en het bleken er net genoeg om alles op te vullen. Het resul­taat mag er zijn.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets