Weg van de file

De laat­ste werk­dag op kan­toor ein­dig­de rond 18 uur. We wis­ten dus wat komen ging: met de taxi in de file. Want hoe­wel de mees­te stu­den­ten nog niet waren begon­nen is het ver­keer op de vrij­dag­avond altijd een ware beproe­ving. Ook nu ston­den we al snel hele­maal stil bij het ver­la­ten van de cam­pus.

Wat we ech­ter niet ver­wacht had­den was dat de chauf­feur van dienst nu eens koos voor een wel heel alter­na­tie­ve rou­te die we niet eer­der gere­den had­den. We keken onze ogen uit toen we door een ver­la­ten land­schap van ver­val­len indu­stri­ë­le gebou­wen en fabrie­ken reden. Jam­mer genoeg werd het maken van fat­soen­lij­ke foto’s zowat onmo­ge­lijk gemaakt door de erbar­me­lijk slech­te weg. De vele kui­len maak­ten dat we slechts stap­voets kon­den rij­den en dan nog moesten we ons goed vast­hou­den om niet van de ach­ter­bank afge­wor­pen te wor­den. Het zal ook wel de reden zijn dat slechts een enke­ling zich eraan waag­de om deze ‘short­cut’ te nemen.

Afijn, een klein uur later kwa­men we flink door elkaar gehus­seld bij ons hotel aan. We had­den niet echt idee dat we er kor­ter over gedaan had­den dan wan­neer we de nor­ma­le rou­te had­den geno­men, maar we had­den wel een com­pleet nieuw gedeel­te van Cluj-Napo­ca gezien. Ook wat waard.

~ ~ ~

Het is gam­mel aan de over­kant
Naar huis