Laatste tripje naar Leicester voor de Brexit?

Deze namid­dag vertrok ik weer eens voor een trip­je naar het Verenigd Koninkrijk. Als een eerste aankondig­ing van de nakende Brex­it moest ik op kan­toor bij de reisaan­vraag ook een for­muli­er invullen waarom ik de korte over­steek naar het eiland wilde mak­en. Dat was eerder nooit nodig. Verder heb ik van de hele Brex­it (nog) weinig gemerkt.

Voor de veran­der­ing besloot ik eens om in de trein te werken. Meestal ga ik voor een goed boek maar ik lag wat achter met het beant­wo­or­den van emails dus daarom toch maar de lap­top uit mijn tas gehaald. Natu­urlijk had ik de enige vri­je plek in mijn coupé waar de zon con­tinu op het beeld­scherm scheen. Veel zag ik niet en hopelijk heb ik me tot onschuldige type­fouten beperkt tij­dens de beant­wo­ord­ing van enkele urgente emails.

Op Schiphol was ik snel door de douane en secu­ri­ty. Het scheelde dat ik alleen maar hand­ba­gage bij me had. In de vertrekhal viel het me voor de zoveel­ste keer weer op hoe ver je in som­mige gevallen moet lopen voor­dat je bij de gate bent. In mijn geval was het nu 13 minuten naar Birmingham/D18, maar je zou naar Frankfurt/B20 of Vienna/B15 moeten. Dan was je een klein half uurt­je onder­weg. Al bij­na op de plaats van bestem­ming.

Het vlieg­tu­ig dat ik deze keer had was net als de vorige keer een twee-motorig slank toes­tel. Voordeel is dat het onboar­d­en lekker snel gaat. Instap­pen en weg­wezen. Alleen jam­mer dat we pas met de nodi­ge ver­trag­ing aan boord mocht­en. Het schi­jnt erbij te horen. Ik ben er alleen nog niet uit of het komt door Fly­be of de bestem­ming Birm­ing­ham. Bij andere vlieg­maatschap­pi­jen en/of eindbestem­min­gen heb ik er veel min­der last van (gehad).

Ik had in het vlieg­tu­ig gezeten twee maal geluk. Ten eerste met een plek­je aan het raam en ten tweede met het haast wolken­loze uitzicht. Daar­door kon ik voor de veran­der­ing weer eens enkele mooie foto’s mak­en meteen na het vertrek vanu­it Schiphol en boven strand en zee bij het ver­lat­en van Ned­er­land.

Boven zee kon ik nu eens wat beter de ver­schil­lende wind­molen­parken onder­schei­den dan gewoon­lijk. Hoewel dat op de foto weer wat tegen­valt. Daar­voor heb je dan toch een betere kwaliteit foto­toes­tel nodig dan de gemid­delde iPhone. Op de foto hier­boven staan voor de goede kijk­er twee parken. Een­t­je in het mid­den, en een­t­je rechts­boven het mid­den. Hieron­der dezelfde foto maar dan uitver­g­root zodat je de spelden­prik­jes iets beter kunt zien staan. Apart om te zien.

Toen ik uitein­delijk in het hotel arriveerde waren mijn collega’s al lang en breed vertrokken naar een restau­rant ergens in de omgev­ing. Ik nam daarom wat te drinken en eten mee van de hotel­bar (zie recht­son­der op de foto) en installeerde me op mijn kamer. Daar heb ik nog een tijd­lang tv gekeken en deze blog­post getikt. Nu ga ik slapen. De komende twee dagen heb ik mijn energie hard nodig tij­dens de work­shops BOT automa­tion.

~ ~ ~

Geef een reactie