Concert

Deze blog­post is deel 9 van 9 in de serie We zijn alle­maal alleen

We zijn inmid­dels twee jaar ver­der. Suzan woont nog steeds op zich­zelf. Geen part­ner. Nie­mand is bij haar inge­trok­ken. Oh, ze heeft genoeg aan­loop gehad, daar niet van. En menig man heeft zon­der al te veel moei­te tot haar slaap­ka­mer weten door te drin­gen. Maar daar bleef het bij. Als ze al niet ’s nachts uit eigen bewe­ging schie­lijk ver­trok­ken waren dan zorg­de Suzan er zelf wel voor dat al snel dui­de­lijk werd dat ze niet van plan was om het ont­bijt met hen te delen. Het bed voor een nacht, daar bleef het bij. Vol­doen­de man­nen die daar niet moei­lijk over deden.

Of ze geluk­kig is? Ik zou het niet weten. Net zoals het voor mij een raad­sel is of Lau­rens het geluk gevon­den heeft. Wat hij in ieder geval niet voor­zien had was dat de inkoop­as­sis­ten­te een zoon­tje had toen hij Suzan voor haar inruil­de. Hij had er niet naar gevraagd en zij was er niet over begon­nen. Tot­dat haar ex op een dag onver­wachts kwam bin­nen­val­len met het ver­haal dat hij een tijd naar het bui­ten­land moest. Voor zaken. De afspraak dat hij voor lan­ge­re tijd de zorg voor hun zoon­tje had geno­men zodat zij aan haar ont­wik­ke­ling kon wer­ken kwam hier­bij te ver­val­len. Vond hij. Zon­der al te veel plicht­ple­gin­gen liet hij het kind en enke­le kof­fers bij hen ach­ter.

Het eni­ge wat ik wel weet is dat Lau­rens niets moet heb­ben van kin­de­ren. Lang is hij daar­om niet bij haar geble­ven. Ondanks dat zij flink haar best deed om het hem naar de zin te maken toen ze door­had dat hij niet echt gechar­meerd was van de nieu­we situ­a­tie. Maar het lag er te dik boven­op voor hem. En het kind ver­dween er niet door. Met de dag zag hij er meer tegen­op om na het werk terug te keren. Nee, dat ging ‘m niet wor­den. Net zoals hij niet zo lang gele­den van de ene op de ande­re dag bij Suzan was ver­trok­ken liet hij nu ook de inkoop­as­sis­ten­te in de steek.

Terug naar Suzan zag hij niet zit­ten. Een beet­je met han­gen­de poot­jes sme­ken of ze het nog een keer­tje kon­den pro­be­ren (wat hij diep in zijn hart toch niet wil­de) en dat hij spijt had (had hij eigen­lijk hele­maal niet) was wel het laat­ste wat hij zou doen. Beter was het om maar eens een tijd­je als vrij­ge­zel door het leven te gaan. Even alle ruim­te nemen en geen reke­ning te hoe­ven hou­den met een zoveel­ste vrien­din die het uit­ein­de­lijk ook niet bleek te zijn leek hem een beter plan.

Het beviel hem pri­ma. Zo goed dat hij ook nu nog altijd geen nieu­we rela­tie heeft. Natuur­lijk was er regel­ma­tig spra­ke van een one-night stand maar net als zijn spaar­za­me bezoek­jes aan de Mc Donalds was de voor­pret meest­al beter dan de daad­wer­ke­lij­ke con­sump­tie. Hij bleef in de mees­te geval­len met een nare bij­smaak ach­ter wan­neer een vrouw zon­der al te veel plicht­ple­gin­gen vroeg in de och­tend ver­trok. Hij had nooit een pros­ti­tu­ee bezocht en hoe­wel dit er niet mee te ver­ge­lij­ken viel voel­de het voor hem min of meer gelijk. Dat de drank­jes waar­op hij de avond ervoor getrak­teerd had terug betaald moesten wor­den. De laat­ste tijd ging hij daar­om steeds min­der op stap. Aan Suzan had hij nog wel eens gedacht zon­der ooit con­tact met haar op te nemen.

En nu, twee jaar later, staan ze samen in de rij voor een con­cert. Zon­der dat ze het van elkaar weten. Het mag niet echt toe­val heten want ze waren alle­bei ruim voor­dat ze elkaar ken­den fan van de artiest die hier van­avond komt optre­den. Maar toch. Lau­rens staat enke­le meters ach­ter Suzan en laat zijn blik over de rij glij­den om heel even te blij­ven han­gen bij de blon­de haar­dos van Suzan voor­dat hij ver­der naar voren kijkt. Dat gaat nog wel even duren. Om de tijd te doden opent hij de facebook app op zijn mobiel­tje. Suzan, die even een lich­te hui­ve­ring voel­de die haar nek­haar­tjes over­eind deed gaan kijkt om zich heen naar de wach­ten­den. Ze heeft met nie­mand spe­ci­fiek afge­spro­ken maar is toch altijd benieuwd of ze beken­den tegen­komt op zo’n avond. Dan gaat ze ver­der met een upda­te te schrij­ven voor op haar facebook pro­fiel. Ze heeft er zin in! Even schudt ze met haar haren en maakt dan een sel­fie.

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« Eer­ste kerst­dag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *