Concert

Deze blog­post is deel 9 van 9 in de serie We zijn alle­maal alleen

We zijn inmid­dels twee jaar verder. Suzan woont nog steeds op zichzelf. Geen part­ner. Nie­mand is bij haar ingetrokken. Oh, ze heeft genoeg aan­loop gehad, daar niet van. En menig man heeft zon­der al te veel moeite tot haar slaap­kamer weten door te drin­gen. Maar daar bleef het bij. Als ze al niet ’s nachts uit eigen beweg­ing schielijk vertrokken waren dan zorgde Suzan er zelf wel voor dat al snel duidelijk werd dat ze niet van plan was om het ont­bi­jt met hen te delen. Het bed voor een nacht, daar bleef het bij. Vol­doende man­nen die daar niet moeil­ijk over deden.

Of ze gelukkig is? Ik zou het niet weten. Net zoals het voor mij een raad­sel is of Lau­rens het geluk gevon­den heeft. Wat hij in ieder geval niet voorzien had was dat de inkoopas­sis­tente een zoon­t­je had toen hij Suzan voor haar inruilde. Hij had er niet naar gevraagd en zij was er niet over begonnen. Tot­dat haar ex op een dag onverwachts kwam bin­nen­vallen met het ver­haal dat hij een tijd naar het buiten­land moest. Voor zak­en. De afspraak dat hij voor lan­gere tijd de zorg voor hun zoon­t­je had genomen zodat zij aan haar ontwik­kel­ing kon werken kwam hier­bij te ver­vallen. Vond hij. Zon­der al te veel plicht­pleg­in­gen liet hij het kind en enkele kof­fers bij hen achter.

Het enige wat ik wel weet is dat Lau­rens niets moet hebben van kinderen. Lang is hij daarom niet bij haar gebleven. Ondanks dat zij flink haar best deed om het hem naar de zin te mak­en toen ze doorhad dat hij niet echt gecharmeerd was van de nieuwe sit­u­atie. Maar het lag er te dik bovenop voor hem. En het kind verd­ween er niet door. Met de dag zag hij er meer tegenop om na het werk terug te keren. Nee, dat ging ‘m niet wor­den. Net zoals hij niet zo lang gele­den van de ene op de andere dag bij Suzan was vertrokken liet hij nu ook de inkoopas­sis­tente in de steek.

Terug naar Suzan zag hij niet zit­ten. Een beet­je met hangende poot­jes smeken of ze het nog een keert­je kon­den proberen (wat hij diep in zijn hart toch niet wilde) en dat hij spi­jt had (had hij eigen­lijk hele­maal niet) was wel het laat­ste wat hij zou doen. Beter was het om maar eens een tijd­je als vri­jgezel door het lev­en te gaan. Even alle ruimte nemen en geen reken­ing te hoeven houden met een zoveel­ste vriendin die het uitein­delijk ook niet bleek te zijn leek hem een beter plan.

Het beviel hem pri­ma. Zo goed dat hij ook nu nog alti­jd geen nieuwe relatie heeft. Natu­urlijk was er regel­matig sprake van een one-night stand maar net als zijn spaarzame bezoek­jes aan de Mc Don­alds was de voor­pret meestal beter dan de daad­w­erke­lijke con­sump­tie. Hij bleef in de meeste gevallen met een nare bijs­maak achter wan­neer een vrouw zon­der al te veel plicht­pleg­in­gen vroeg in de ocht­end vertrok. Hij had nooit een pros­tituee bezocht en hoewel dit er niet mee te vergelijken viel voelde het voor hem min of meer gelijk. Dat de drankjes waarop hij de avond ervoor getrak­teerd had terug betaald moesten wor­den. De laat­ste tijd ging hij daarom steeds min­der op stap. Aan Suzan had hij nog wel eens gedacht zon­der ooit con­tact met haar op te nemen.

En nu, twee jaar lat­er, staan ze samen in de rij voor een con­cert. Zon­der dat ze het van elka­ar weten. Het mag niet echt toe­val het­en want ze waren alle­bei ruim voor­dat ze elka­ar kenden fan van de arti­est die hier vanavond komt optre­den. Maar toch. Lau­rens staat enkele meters achter Suzan en laat zijn blik over de rij gli­j­den om heel even te bli­jven hangen bij de blonde haar­dos van Suzan voor­dat hij verder naar voren kijkt. Dat gaat nog wel even duren. Om de tijd te doden opent hij de face­book app op zijn mobielt­je. Suzan, die even een lichte huiv­er­ing voelde die haar nekhaart­jes overeind deed gaan kijkt om zich heen naar de wach­t­en­den. Ze heeft met nie­mand spec­i­fiek afge­spro­ken maar is toch alti­jd benieuwd of ze bek­enden tegenkomt op zo’n avond. Dan gaat ze verder met een update te schri­jven voor op haar face­book profiel. Ze heeft er zin in! Even schudt ze met haar haren en maakt dan een self­ie.

~ ~ ~

Series Nav­i­ga­tion« Eerste ker­stdag

Geef een reactie