Woensdag, 31 oktober 2018

Dat het gis­ter­avond niet zo laat werd op kan­toor kwam door­dat de laat­ste test won­der­baar­lijk voor­spoe­dig ver­liep. Het aan­tal inci­den­ten dat gemeld werd was laag en de mees­te waren niet kri­tisch of kon­den nog gedu­ren­de de test­pe­ri­o­de ver­hol­pen wor­den. Toch had­den we tegen de tijd dat we naar het hotel gin­gen niet de offi­ci­ë­le beves­ti­ging gekre­gen dat we bij aan­vang van onze werk­dag het sys­teem moch­ten vrij­ge­ven aan onze gebrui­kers. Die beves­ti­ging werd pas gege­ven in een con­fe­ren­ce call waar­voor ik een­maal weer op mijn hotel­ka­mer voor moest inbel­len. Om 1 uur ‘s nachts was het dan ein­de­lijk zover. De upgra­de waar we meer dan een jaar wereld­wijd aan had­den gewerkt was een feit. Tevre­den log­de ik uit en viel niet veel later als een blok in slaap.

Van­daag viel er dus iets te vie­ren. Natuur­lijk is het pro­ject niet klaar nu de upgra­de ach­ter de rug is. Er kan nog een hoop mis­gaan en daar­om is waak­zaam­heid gebo­den en zal veel van onze tijd gaan naar het oplos­sen van inci­den­ten wan­neer het sys­teem mas­saal gebruikt gaat wor­den. Maar toch. We had­den met z’n allen de afge­lo­pen peri­o­de kei­hard gewerkt om de over­gang zo pro­bleem­loos voor het bedrijf te laten ver­lo­pen en dat was tot nu toe gelukt.

En daar­om tijd voor iets lek­kers! Omdat ik mijn Roe­meen­se pap­pen­hei­mers inmid­dels goed genoeg ken wist ik dat het mak­ke­lijk sco­ren is met het snoep­goed wat nu over­al in onze super­mark­ten ligt.

~ ~ ~

Van een avond­je uit eten met het gehe­le team om ‘s avond ook nog eens de bloe­me­tjes bui­ten te zet­ten kwam niets terecht. Ieder­een had al ande­re afspra­ken of gewoon zin om lek­ker thuis op de bank te han­gen. Waar ik alle begrip voor had. Uit­ein­de­lijk bleef er een team­lid over dat wel zin had om met mij en een Ame­ri­kaan­se col­le­ga een res­tau­rant­je op te zoe­ken waar we alle­drie nooit eer­der gege­ten had­den. Het werd 1568 Bistro. Op de weg heen en terug heb ik wat foto’s geno­men omdat mijn blog toch ook gevuld moet wor­den.

De eer­ste foto is trou­wens van eer­der op de avond toen ik onder­weg was naar het hotel. Op de mees­te druk­ke door­gangs­weg door het cen­trum was iemand zo bru­taal om met zijn auto dwars door de file heen over te ste­ken. Daar­door liep het ver­keer nog vas­ter vast dan vast. Er was geen door­ko­men aan. Wij ston­den voor een vol kwar­tier vol­le­dig stil voor het moder­ne gebouw waar onder ande­re Ban­ca Tran­sil­vania is gehuis­vest. Ik kon een mooi door­kijk­je schie­ten.

Later op de avond liep ik naar het res­tau­rant. Onder­weg zag ik enke­le man­nen bij twee auto’s bezig zijn om een wiel te ver­wis­se­len. Een drie­tal agen­ten deed erg hun best om zich er niet mee te hoe­ven bemoei­en of het ver­keer in goe­de banen te lei­den.

Een stuk­je ver­der was een soort van her­den­king aan de gang. Slechts een enke­ling hield stil om wat te lezen of een kruis­je te slaan. Het werd mij niet dui­de­lijk wat nu pre­cies de aan­lei­ding was.

Ook nu waren veel ter­ras­jes tegen mid­der­nacht druk­be­zocht. Het zwoe­le okto­ber­weer brengt veel men­sen op de been om ‘s avonds nog een glaas­je in de bui­ten­lucht te drin­ken voor­dat het bed wordt opge­zocht.

~ ~ ~

Dins­dag, 30 okto­ber 2018
Don­der­dag, 1 novem­ber 2018