Zaterdagmiddag, 3 november 2018

Na de late lunch reden we aldus een eind terug naar het dorpje waar we eerder deze ochtend gestopt waren om de weg naar het fort te vragen. Nu was het plan om eerst wat door het dorp te wandelen alvorens we een stuk van de berg zouden gaan beklimmen.

Het moet een apart gevoel zijn om in een dal omringd te zijn door bergen en die altijd te zien. Alsof je continue bekeken wordt.

Het was een bonte mengeling van compleet vervallen huisjes aan onverharde wegen en beter onderhouden gebouwen met onverwachte details gelegen aan straten soms geplaveid met kasseien of klinkers.

Er waren ook kamers vrij.

Wat me vooral opviel bij de huizen die in het centrum lagen, waren de mooie houten deurn met kunstig snijwerk in allerlei stijlen.

Nadat we het gehele dorp bekeken en gefotografeerd hadden begonnen we aan de klim. Al snel lag het dorp onder ons en hadden we een mooi overzicht.

Na een klein uurtje lopen bleek dat we de top vandaag niet zouden halen wilden we ook weer op tijd terug zijn in Cluj. We zochten daarom een rustig plekje uit en besloten nog even van het uitzicht te genieten voordat we teruggingen.

In de verte hoorden we stemmen bij een van de steilere stukken van de bergwand. Met de zoomlens kon ik goed zien dat ze daar bezig waren met het betere klimwerk.

Aan de andere kant van het dal zagen we over het dorp heen dat een van de parasails in een boom terecht was gekomen. De hele dag waren ze daar bezig geweest om op de thermiek hun kunsten te vertonen maar ditmaal was de landing niet helemaal volgens het boekje gegaan.

Als laatste wierpen we nog een blik op het fort dat gehuld in de schemering bijna aan ons oog onttrokken was. Daarna begonnen we aan de wandeling terug naar het dorp. Het was een mooie dag geweest.

~ ~ ~

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *