Ochtendwandeling in Cluj

Na de lange dag gis­ter waar we heel wat kilo­me­ters had­den afgelegd besloot ik deze zondagocht­end na het ont­bi­jt een korte wan­del­ing door de bin­nen­stad van Cluj te mak­en. Het (Ik) liep anders.

Mijn idee was om het park bij de riv­i­er te bezoeken en dan weer terug naar het hotel voor wat werk. Ik was er tenslotte voor de migratie van een sys­teem en hoewel er op dit moment niet echt acties voor ons team waren wilde ik wel op de hoogte bli­jven van de laat­ste ontwik­kelin­gen.

Bij het park aangekomen besloot ik in een opwelling de riv­i­er over te steken en de heuv­el te bek­lim­men voor een uitzicht over de stad. Het was schit­terend weer en ook nog eens heel erg rustig over­al. Ook mijn werk­tele­foon liet geen nieuwe bericht­en zien.

Een­maal boven aangekomen had ik een prachtig uitzicht over de stad die vanu­it deze posi­tie nog iet­sjes in neve­len ging gehuld. Met alleen het gelu­id van een enkele vogel was het geni­eten. Na een tijd­je keerde ik weer terug naar de riv­i­er en het park.

Daar was het inmid­dels iets drukker gewor­den. Veel jonge oud­ers met hun kinderen en de onver­mi­jdelijke jog­gers (had ik ook zelf kun­nen zijn zo bedacht ik me) en voor de juiste sfeer een oud­er stel op een bankje die de duiv­en kwa­men voeren. En opnieuw week ik in een opwelling af van mijn oor­spronke­lijk plan om via het park weer terug te keren naar het hotel en vol­gde de riv­i­er nu eens de andere kant op en niet naar het cen­trum waar ik al zo vaak was geweest.

Nadat ik het voet­bal­sta­dion achter me gelat­en had werd het ook hier heel erg rustig net zoals eerder bij het bek­lim­men van de heuv­el. Ik kwam hele­maal tot rust en zon­der ergens bewust in mijn hoofd bleef ik maar door­lopen tot­dat er plots een nieuw bericht bin­nenkwam. Niets om me zor­gen over te mak­en. Slechts een korte sta­tusup­date, maar het was voor mij het sein om toch maar eens om te keren voor­dat ik de stad hele­maal achter mij had gelat­en.

Vlak bij het voet­bal­sta­dion dat ik deze keer aan de andere kant passeerde kwam ik nog wat ver­gane glo­rie tegen. Een totaal ver­lat­en zwem­bad mid­den in de stad dat ofwel op betere tij­den lag te wacht­en of bin­nenko­rt volledig zal zijn verd­we­nen om plaats te mak­en voor woon­ruimte want daar is in Cluj ern­stig teko­rt aan.

~ ~ ~

Geef een reactie