Woensdag, 7 november 2018

Ik mocht weer naar huis. Maar niet nadat iemand me had toev­ertrouwd er bin­nenko­rt niet meer te zijn. In ons team dus. Ze had een andere baan gevon­den. Dat is in Roe­menië nog dezelfde dag je ontslag­brief inlev­eren en dan aftellen van twintig tot nul voor­dat je kan gaan. Ik zei ‘Doei!’ en zat de hele vlucht terug plan­nen te sme­den hoe we deze nieuwe sit­u­atie het beste naar onze hand kon­den zetten.

~ ~ ~

Op de weg naar huis vanu­it Dort­mund dacht ik plots de afs­lag naar Arn­hem te hebben gemist. Dat bleek gelukkig niet zo te zijn. Hoewel. Op het moment dat ik in de verte de bor­den zag met Arn­heim erop werd ik via een omlei­d­ing het bin­nen­land van Duit­s­land inges­tu­urd. Al filer­i­j­dend door ver­schil­lende kleine dor­p­jes kwam ik een half uur lat­er voor mijn gevoel net achter de bor­den weer op de snel­weg terecht en mocht verder naar huis. Waarom me deze toeris­tis­che route gegund was bleef me een raad­sel.

~ ~ ~

Geef een reactie