Woensdag, 7 november 2018

Ik mocht weer naar huis. Maar niet nadat iemand me had toe­ver­trouwd er bin­nen­kort niet meer te zijn. In ons team dus. Ze had een ande­re baan gevon­den. Dat is in Roe­me­nië nog dezelf­de dag je ont­slag­brief inle­ve­ren en dan aftel­len van twin­tig tot nul voor­dat je kan gaan. Ik zei ‘Doei!’ en zat de hele vlucht terug plan­nen te sme­den hoe we deze nieu­we situ­a­tie het bes­te naar onze hand kon­den zet­ten.

~ ~ ~

Op de weg naar huis van­uit Dort­mund dacht ik plots de afslag naar Arn­hem te heb­ben gemist. Dat bleek geluk­kig niet zo te zijn. Hoe­wel. Op het moment dat ik in de ver­te de bor­den zag met Arn­heim erop werd ik via een omlei­ding het bin­nen­land van Duits­land inge­stuurd. Al file­rij­dend door ver­schil­len­de klei­ne dorp­jes kwam ik een half uur later voor mijn gevoel net ach­ter de bor­den weer op de snel­weg terecht en mocht ver­der naar huis. Waar­om me deze toe­ris­ti­sche rou­te gegund was bleef me een raad­sel.

~ ~ ~

Zater­dag­och­tend, 3 novem­ber 2018
Maan­dag, 12 novem­ber 2018