Vrijdag, 30 november 2018

Ik had niet gedacht er dit jaar nog een keer te mogen ver­blij­ven maar van­we­ge orga­ni­sa­to­ri­sche ver­an­de­rin­gen bleek ik tot mijn ver­ras­sing opeens op een lijst te staan van deel­ne­mers aan een work­shop in Lei­ces­ter. Dus ver­trok ik gis­ter­avond na een dag vol ver­ga­de­rin­gen met de trein rich­ting Schip­hol en was ik enke­le uren later tegen mid­der­nacht op mijn hotel­ka­mer. In de lob­by van het hotel had ik ver­der geen beken­den gezien en omdat ik geen zin had in mijn een­tje aan de bar nog een slaap­muts­je te nemen besloot ik maar met­een te gaan sla­pen. Deze och­tend deed ik de gor­dij­nen op en begreep beter waar­om ik van­nacht een enke­le keer wak­ker was gewor­den van het geluid van auto’s. Er blijkt een best wel druk­ke weg vlak langs het hotel te gaan. Dit was me nog niet eer­der opge­val­len omdat ik tij­dens al mijn vori­ge over­nach­tin­gen in dit hotel altijd in een ande­re vleu­gel van het gebouw een kamer had. Ook het uit­zicht was hier een stuk min­der aan­trek­ke­lijk. En er ligt ande­re vloer­be­dek­king. Of het kan zijn dat dit nu over­al ligt. Maar dat ben ik niet gaan con­tro­le­ren.

~ ~ ~

De taxi­chauf­feur die ons terug bracht naar Bir­ming­ham air­port her­ken­de mij met­een ter­wijl ik hem nog nooit eer­der gezien had. Dat was vreemd. De con­ver­sa­tie in de taxi was er niet min­der gezel­lig om. Toen we dreig­den onze vlucht te gaan mis­sen van­we­ge een gigan­ti­sche file op de snel­weg wist hij ons tij­dig af te leve­ren door via een rou­te bin­nen­door de erg­ste druk­te te ver­mij­den. Bij aan­komst op het vlieg­veld schud­de hij ons alle­maal de hand en smeek­te ons bij­na om niets aan de Brexit gele­gen te laten en gewoon zo vaak moge­lijk terug te komen want ze had­den ons nodig. Het werd niet dui­de­lijk waar­om. Wat wel dui­de­lijk werd is dat hij die hele Brexit één gro­te ramp vond. We beloof­den met het hand op ons hart zo spoe­dig moge­lijk weer van zijn dien­sten gebruik te zul­len maken.

Van­zelf­spre­kend had het vlieg­tuig ver­tra­ging nadat we zelf de gehe­le taxi­rit in span­ning geze­ten had­den of we het wel zou­den halen.

~ ~ ~