Donderdag, 27 december 2018

Op de val­reep van 2018 is het me toch nog gelukt twee boe­ken uit te lezen waar ik al een tijd mee bezig was:

What the dog saw door Mal­colm Glad­well
Drunk Tank Pink door Adam Alter

De vrije dagen geven me ein­de­lijk de gele­gen­heid om wat lan­ger aan een stuk rus­tig door te kun­nen lezen. De ver­hou­ding fic­tie ver­sus non-fic­tie staat nu op 11 romans tegen­over 7 popu­lair-weten­schap­pe­lijk. Vreemd genoeg geen geschie­de­nis­boe­ken. Wel een his­to­ri­sche roman (The His­to­ri­an), en ik ben nog steeds bezig in SPQR door Mary Beard over het Romein­se Rijk. Maar ik denk niet dat ik dit laat­ste boek nog voor de jaar­wis­se­ling uit krijg.

Met de kerst kreeg ik Mooi dood­lig­gen cadeau, de laat­ste roman van A.F.Th. van der Heij­den. Het ver­haal is geba­seerd op de ramp met de MH17, het vlieg­tuig van Malay­sia Air­li­nes dat ver­trok­ken van­uit Schip­hol en met voor­na­me­lijk Neder­lan­ders aan boord boven Oek­ra­ï­ne werd neer­ge­scho­ten door een raket. Nog altijd is niet dui­de­lijk wie voor deze aan­slag ver­ant­woor­de­lijk is. In het gebied waar van­daan de raket met gro­te waar­schijn­lijk afge­scho­ten werd zaten op dat moment veel pro-Rus­si­sche of zelfs Rus­si­sche mili­ties die in opstand waren tegen de rege­ring van Oek­ra­ï­ne maar har­de bewij­zen ont­bre­ken voor­als­nog om een schul­di­ge aan te wij­zen.

Ik kon de ver­lei­ding niet weer­staan en ben van­daag in dit boek begon­nen ondanks het plan mijn sta­pel­tje half gele­zen boe­ken weg te wer­ken. Zo gaat dat wel vaker bij mij. Een vorm van recal­ci­trant gedrag in mijn pri­véle­ven als com­pen­sa­tie voor de strak­ke plan­ning die op het werk de boven­toon voert? Daar mag iemand anders zich over bui­gen. Waar ik me weer eens over boog is het pluis­je in mijn navel, want dat onder­werp kwam vreemd genoeg ook aan bod. De hoofd­per­soon ont­dekt bij zijn vrien­din een wat­je in haar navel en de vol­gen­de con­ver­sa­tie ont­spint zich:

[…] Het is geen wat­je. Het is bel­ly but­ton fluff.”
“Help me op weg.”
“Navel­pluis. Kijk, hier rond de ingang van de navel groei­en stug­ge haar­tjes, en die hou­den… hoe zeg je dat… als een soort ras­ter een prop­je stof vast.”
[p.66]

Hoe­wel ik zelf het idee heb dat mijn navel­pluis­jes op ‘t eind van de dag de kleur heb­ben van mijn het kle­ding­stuk dat het dichtst op mijn huid geze­ten heeft, wordt hier een ande­re the­o­rie naar voren gebracht:

Hoe komt het zo blauw?”
“Door het kle­ding­vijl­sel.” Dat woord was nieuw voor me. “De fluff bestaat uit huid­schil­fers, kle­ding­ve­zels en gewoon stof.”
“Ik zie jou nooit met blau­we kle­ren. Het doet jou te veel aan de Maria van de ortho­doxen den­ken, zei je op een keer.”
“Moe­rasj­ko, Moe­rasj­ko… jij weet ook echt van niks, hè? Ja, alles van geschut en schot­schrif­ten, maar ver­der? Alle kle­ding, bes­te jon­gen, bevat blau­we vezels. Leer ermee leven.”
[p.66]

Nou, deze bes­te jon­gen gaat even wat navel­sta­ren om te zien of zijn navel­pluis echt wel altijd blauw is en of ik daar­mee kan leren leven in het geval het echt zo is.

29 mei 2018. Tij­dens een tumul­tu­eu­ze ver­ga­de­ring van de VN Vei­lig­heids­raad in New York, gewijd aan de MX17-ramp, wordt onder de aan­we­zi­ge jour­na­lis­ten het bericht ver­spreid dat hun Rus­si­sche col­le­ga Gri­go­ri Moe­rasj­ko in Kiev is dood­ge­scho­ten. Een vriend van hem, de Neder­land­se oor­logs­ver­slag­ge­ver Natan Haan­drik­man, besluit onmid­del­lijk van New York naar Kiev te vlie­gen om de wedu­we bij te staan.
Moe­rasj­ko blijkt te heb­ben samen­ge­span­nen met de Oek­ra­ïn­se gehei­me dienst om de Rus­sen te mis­lei­den. Hij heeft zich­zelf daar­mee onge­wild tot een ver­sprei­der van fake news gemaakt. Een dood­zon­de in de ogen van de onaf­han­ke­lij­ke jour­na­lis­tiek: bevrien­de collega’s val­len hem mas­saal af, behal­ve Haan­drik­man. Het erg­ste is dat ook zijn gelief­de Yulia zich door Gri­go­ri ver­ra­den voelt en hem ver­laat.
Door ieder­een ver­sto­ten keert hij naar Rus­land terug om daar onver­schrok­ken zijn onder­zoek naar de toe­dracht van ‘MX17’ voort te zet­ten.

Mooi dood­lig­gen
A.F.Th. van der Heij­den
Uit­ge­ver Que­ri­do
ISBN 9789021416434

~ ~ ~

Woens­dag, 26 decem­ber 2018
Vrij­dag, 28 decem­ber 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *