Vrijdag, 28 december 2018

De tijd dat ik hoge stapels half gelezen boeken her en der door het huis had staan is alweer ver achter me. Tegen­wo­ordig probeer ik een boek uit te lezen voor­dat ik aan een ander begin. Niet alti­jd lukt me dat en ik heb ook nog een aan­tal ‘escapes’ voor mezelf ver­zon­nen, zoals dat ik tegelijk in een fic­tie en non-fic­tie boek mag lezen. Maar toch. Dit is in ieder geval het stapelt­je boeken waar ik onregel­matig in lees:

Mooi doo­dliggen — A.F.Th. van der Hei­j­den
SPQR — Mary Beard
A storm of swords — George R.R. Mar­tin
Zen and the art of motor­cy­cle main­te­nance — Robert Pir­sig
Don Qui­chot — Cer­vantes

Waar­bij de laat­ste twee eigen­lijk niet meetellen. Dat zijn boeken waar mijn oor­spronke­lijk plan was om er bij voorkeur iedere week een keert­je over te bloggen. Met Don Qui­chot heb ik dat aarze­lend onlangs weer opgepakt. Zen wil vooral­snog niet lukken.

Dan hou ik er nog drie over. Vol­gens de regels had ik eerst A storm of swords uit moeten lezen voor­dat ik aan Mooi doo­dliggen mocht begin­nen. Maar miss­chien moet ik dat boek voor­lop­ig even in de kast zetten. Inmid­dels heb ik de serie Games of thrones via DVD al tot het laat­ste seizoen gekeken en trekt het me niet bij­zon­der om de boeken nu te lezen. Wie weet over een tijd­je weer.

En dan bli­jven er dus inder­daad twee over. Een fic­tie en een non-fic­tie. De vraag is alleen wat ik hier­na ga lezen. Daar­voor heb ik iets nieuws ver­zon­nen.

Bij­na alti­jd wan­neer ik een boek lees kri­jg ik zin om op een gegeven moment over te stap­pen naar een ander boek omdat daar bijvoor­beeld naar ver­wezen wordt of omdat iets in de tekst me doet denken aan een ander boek. Bij Mooi doo­dliggen was dat gis­ter­avond ook het geval. Zo werd er een ver­wi­jz­ing gemaakt naar Romeo en Julia van Shake­speare naar aan­lei­d­ing van de naam Yulia. Ook de relatie tussen Tol­stoj en zijn vrouw kwam aan bod waar­door ik zin kreeg om iets van hem of over hem te lezen. Dit werd nog ver­sterkt toen de hoofd­per­soon noodged­won­gen van Mosk­ou naar Kiev moest ver­huizen en hij tot zijn geluk zag dat de ‘grote Russen’ volop beschik­baar waren in de boek­winkels. En zo gaat het maar door.

Het idee is nu dat ik al lezende dit soort ref­er­en­ties of gedacht­en op papi­er noteer zodat ik op ’t eind, wan­neer ik het boek gelezen heb een keuze maak uit deze lijst wat het vol­gende boek gaat zijn. De enige restric­tie is dat het een titel uit mijn eigen verza­mel­ing moet zijn. Want ik wil de komende tijd zo min mogelijk nieuwe boeken aan­schaf­fen. Voor­lop­ig heb ik genoeg en lang niet alles heb ik gelezen. Dat moet ook maar eens veran­deren. Hopelijk gaat deze nieuwe aan­pak me op weg helpen.

~ ~ ~

Geef een reactie