Zondag, 30 december 2018

We ston­den met z’n vie­ren voor het raam. Eerst aan de voor­kant. Toen aan de zij­kant. En op ‘t laatst bij de gro­te schuif­pui die zicht geeft op de ach­ter­tuin. De bedoe­ling was dat we de vele vogels zou­den bewon­de­ren die we elke dag opnieuw rond­om ons huis zien. Mijn vader is hele­maal gek van vogels en flink jaloers iede­re keer weer wan­neer we hem foto’s stu­ren van een voor ons nieuw exem­plaar dat we ont­dekt heb­ben. Omdat hij slecht ter been is en het open­baar ver­voer tus­sen onze woon­plaat­sen ver­re van effi­ci­ënt, kan hij ons niet zo vaak bezoe­ken als hij zelf zou wil­len. Van­daag had­den we afge­spro­ken dat ik mijn ouders zou opha­len en terug­bren­gen van en naar ‘t Bra­bant­se land. Om gezel­lig bij te klet­sen. En natuur­lijk ook om te genie­ten van de vele vogels die nor­maal gespro­ken af en aan komen vlie­gen.

Maar van­daag dus niet. De hele tijd dat ze op bezoek waren heb­ben we wel­ge­teld één rood­borst­je gezien en wat ver­waai­de merels. Aan de over­kant in de Lin­ge dre­ven nog wat eend­jes voor­bij. Dat was het wel.

Het mocht de gezel­lig­heid niet druk­ken. En met de nieu­we vogelat­las op tafel kre­gen onze geve­der­de vrien­den toch meer dan vol­doen­de aan­dacht ondanks dat ze zich de hele dag ver­bor­gen hiel­den.

~ ~ ~

Ande­re gevleu­gel­de dier­tjes, geen vrien­den, waren er ‘s avonds wel in gro­te geta­len. Mug­gen bevolk­ten plots ons huis aan alle kan­ten en pro­beer­den fana­tiek naar bin­nen te komen. Opnieuw werd dui­de­lijk dat we ons huis tij­dens de gron­di­ge ver­bou­wing uiter­ma­te goed heb­ben geï­so­leerd. De beest­jes ble­ven waar ze zaten. Aan de bui­ten­kant. Waar ze ons nauw­ge­zet in de gaten hiel­den.

~ ~ ~

Zater­dag, 29 decem­ber 2018
Maan­dag, 31 decem­ber 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *