Zaterdag, 5 januari 2019

Ik houd niet zo van losse eindjes. Vandaar dat ik in de kerstvakantie begonnen ben een aantal Netflix-series waar ik ooit halverwege mee gestopt ben toch verder af te kijken. De reden dat ik afgehaakt ben is namelijk niet alleen maar te herleiden tot het feit dat ik ze heel slecht vond. Veel vaker was het zo dat zich een mooiere/nieuwere serie aandiende, of dat Inge iets was begonnen wat ik zelf verder wilde afkijken. Of ik had even geen zin meer in de serie na een heel seizoen gekeken te hebben terwijl het volgende seizoen alweer klaar stond. Afijn, voldoende aanleiding om zo’n afgebroken serie alsnog een volgende kans te geven.

Hoe ik trouwens een beeld kreeg bij wat ik zoal de afgelopen jaren op Netflix bekeken heb, kun je hier lezen. De informatie heb ik gebruikt om een handzaam overzicht te maken. Of het veel of weinig is mag iedereen zelf over oordelen. Het enige wat ik erover kan zeggen is dat ik naast Netflix verder geen TV kijk met een incidentele uitzondering voor een documentaire of het avondjournaal.

Deze avond heb ik de laatste drie afleveringen uit het derde seizoen van Black Mirror gekeken. Een serie die ik iedereen kan aanraden wanneer je je afvraagt wat bijvoorbeeld social media of ‘the internet of things’ voor ons in petto heeft in de nabije toekomst. Veelal niet echt iets om blij van te worden. Van seizoen drie vond ik de volgende afleveringen eruit springen:

In Shut Up and Dance wordt een tiener gechanteerd doordat via een virus zijn webcam is gehackt. Om te voorkomen dat er beelden openbaar worden gemaakt van zijn kijkgedrag (iedereen kan raden wat dat is, maar het blijkt op ‘t eind toch net ietsjes anders te zijn) moet hij opdrachten uitvoeren die steeds extremer worden. En hij blijkt niet de enige te zijn. Het mooie aan deze aflevering vond ik het tempo dat steeds verder opgevoerd werd waardoor je als vanzelf meegaat in de wanhopige pogingen van de tiener om te redden wat er te redden valt, terwijl hij steeds verder de grip op de realiteit verliest. En de afloop is ook nog eens veel desastreuzer dan je vooraf zou verwachten.

San Junipero heeft ook een ietwat nare twist aan het einde die je toch wat vraagtekens laat zetten bij de verder hoopvolle boodschap waarvan je dacht dat die al die tijd verscholen zat in het verhaal. Ja, er is liefde en de twee geliefden vinden elkaar, maar echt vrolijk kun je (ik althans) er niet helemaal van worden ondanks alle mooie eind goed, al goed beelden. Een aflevering waarover je nog een tijdje blijft doorsomberen over het nu en het hiernamaals.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *