Zaterdag, 12 januari 2019

Afgelopen maandag deed ik mee aan de eerste #blog­praat van 2019. Dit was vraag 1:

Wie van jul­lie is van plan om een nieuw ontwerp te zoeken voor je blog dit jaar?

Ondanks dat ik na jaren afwezigheid in decem­ber vorig jaar weer ben aange­haakt is mijn gril­ligheid op het gebied van bloglay­outs schi­jn­baar nog niet ver­geten. Want toen ik aan­gaf voor­lop­ig niet van the­ma te veran­deren werd dat met een zucht van ver­licht­ing ont­van­gen.

Maar wat zij niet weten is dat ik een uit­laatk­lep heb in mijn oude blogsite die nu echt dienst doet als test­domein voor vanalles wat ik wil uit­proberen. Ik kan me daar naar hartelust uitleven in het wijzi­gen van kleuren, menu’s, lay­outs, let­ter­types, head­ers, en ga zo maar ein­de­loos door. Een ware speel­tu­in. En nie­mand die er last van heeft. Ten­min­ste, ik stel me dat zo voor omdat er niets te halen valt op die oude site. Dus nor­maal gespro­ken zou er dan ook nie­mand iets te zoeken hebben.

Van­daag ben ik aan de slag geweest een soort van ken­nis­bank op te zetten met passende nav­i­gatie en afgescher­mde delen voor betal­ende bezoek­ers. Uitein­delijk gaat deze ken­nis­bank ergens anders onderge­bracht wor­den, maar door er op deze manier mee te exper­i­menteren kan ik beter voor Inge (want zij is het die zo’n ken­nis­bank nodig heeft) in kaart bren­gen waar zoal aan gedacht moet wor­den wil het een beet­je naar behoren werken en tevens een goede gebruik­ser­var­ing geven. En ondanks dat ik niet meer dan een goedbe­doe­lende ama­teur ben die weinig tot geen ver­stand heeft van de achterliggende coder­ing is het me toch gelukt iets neer te zetten wat voor Inge een goed beeld geeft hoe het er uit moeten komen te zien.

Erg leuk om te doen (zeg maar gerust ver­slavend) en onder­tussen heb ik de komende tijd geen behoefte om mijn huidi­ge (deze dus) site op z’n kop te zetten. Bli­jf dus gerust langskomen om hier te lezen, ik beloof je dat de voor­naam­ste updates mijn blog­post betr­e­f­fen, niet het ontwerp.

~ ~ ~

In da namid­dag werd het steeds donkerder in mijn werkkamer. Buiten zag ik hoe een dicht wolk­endek laag boven de hori­zon hing. De weerkundi­gen zullen er wel een woord voor hebben ver­zon­nen, ik vond het vooral apart en ook een beet­je intimiderend om te zien.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets