Donderdag, 24 januari 2019

“Met een nationale feestdag wordt ieder jaar op 24 januari in Roemenië tijdens de ‘Dag van de Roemeense Vereniging’ gevierd dat het Vorstendom Moldavië en Walachije op 24 januari 1862 formeel werden verenigd tot Roemenië met als hoofdstad Boekarest.” Bron: Wereld Feesten Almanak.

Ik had er geen rekening mee gehouden, met deze nationale feestdag in Roemenië, toen ik vorig jaar november mijn tripje naar Cluj-Napoca doorschoof naar januari. Ook mijn Roemeense collega’s vergaten mij te waarschuwen dat ik een dag minder met hen zou kunnen werken omdat de campus dicht zou blijven. Pas op ‘t laatst kreeg ik af en toe commentaar waarom ik een vergadering had gepland op een vrije dag. Tja, ik besloot niet opnieuw de trip te verschuiven aangezien het er dan op neer zou komen dat pas ergens in maart een volgend geschikt moment zou zijn. Dan maar een dagje vanuit het hotel werken. Tenslotte had de rest van Europa geen vrij.

Het liep zoals gewoonlijk toch weer ietsjes anders. Van werken is vandaag weinig terecht gekomen. Een uurtje van half tien tot half elf in de ochtend. Daarna werd ik opgepikt bij het hotel voor een kraamvisite bij een collega thuis. Daar werd ik verwend met veel koffie, allerlei soorten koekjes en niet veel later schakelden we over naar pizza en (ondanks het vroege uur) wijn. Alles zelfgemaakt! Om half drie, toen ik bij een andere collega verwacht werd voor een late lunch zat ik bomvol. Het werd echter niet gezien als een excuus om dan maar wat minder te eten. Ook nu volgde het ene gerecht het andere op, afgewisseld met verschillende soorten (sterke) drank. Tegen half zes stommelde ik naar buiten, besloot geen taxi te bellen maar een lange wandeling terug naar het hotel te maken om zo het vele eten wat te laten zakken. Het deed me goed.

Hierbij wat foto’s die ik onderweg maakte.

De tocht begon bij de ‘Iulius mall’ een groot overdekt winkelcentrum waar net als in Nederland op een vrije dag iedereen naar toe gaat, want ‘wat moet je anders?’. Aan het winkelcentrum is een grote vijver gelegen die er jaren geleden verwaarloosd bij lag, maar sinds een grondige opknapbeurt meer aantrekkingskracht heeft op de plaatselijke bevolking. Vooral in de zomer is het er erg gezellig. Nu waren er weinig wandelaars te zien vanwege het niet al te beste weer en had de omgeving opnieuw de vertrouwde desolate sfeer van oudsher.

Nadat ik een rondje vijver had gedaan stak ik de grote weg over en liep parallel met de hoofdweg die dwars door Cluj gaat en waar mijn hotel aan gelegen was door een wijk die voornamelijk bestond uit oude half vervallen woonblokken die nog uit de tijd van het Roemeneense staatshoofd Nicolae Ceaușescu stamden.

Een paar straten verder doken er woonblokken op uit een iets recentere periode maar nog steeds van een deprimerend stemmende eentonigheid. Tegelijkertijd weet ik door enkele bezoekjes aan collega’s waarvan er sommigen in zo’n woonblok wonen dat het er van binnen altijd weer even knus en gezellig is als waar dan ook. Ook hier geldt: ‘don’t judge a book by it’s cover’.

~ ~ ~

Terug in het hotel plofte ik met een boek op bed voordat ik tegen achten een douche nam. In de badkamer schrok ik enorm van enkele gigantische knallen. Alsof er ergens explosies waren. Met een handdoek omgeslagen rende ik naar het raam en schoof de gordijnen opzij om tot mijn ontzetting te zien dat er een grote brand was in het centrum.

Nog voordat ik iets kon doen (wat dan, in hemelsnaam?) zag ik een vuurpijl de lucht in schieten en niet veel later klonk opnieuw een luide knal. Vuurwerk. Het was gewoon ordinair siervuurwerk. Snel pakte ik mijn telefoon om wat foto’s te maken. Tien minuten na achten was het weer voorbij. Ik ging me aankleden voor een laatste afspraak op deze bijzondere dag.

~ ~ ~

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *