Leonardo en iemand van wie ik de naam alweer vergeten ben

Na het acht­uur­jour­naal deed ik er net iets te lang over om de TV uit te zet­ten. Waar­door ik in een voor­proef­je terecht­kwam van een nieuw pro­gram­ma over Leo­nar­do da Vin­ci. Als ik het op kon bren­gen om de recla­me­zend­tijd uit te zit­ten zou ik veel nieuws over deze gigant uit de Renais­san­ce te weten komen. Ik besloot dat offer te bren­gen.

Een klein half uur later vroeg ik me ver­baasd af wat ik gezien had. Nee, ik ben geen Da Vin­ci expert en dus had ik enke­le din­gen gehoord en gezien die nieuw voor me waren. Maar het viel niet mee om door de pre­sen­ta­tor het onder­werp te zien. Over­al liep deze Die­de­rik (waar­van ik wel­is­waar het gezicht her­ken­de ech­ter zon­der dat ik me voor de geest kon halen waar­mee hij ook alweer bekend­heid had ver­wor­ven) pon­ti­fi­caal in beeld ont­roerd te wezen en was voor­al bezig met zijn eigen voet­stap­pen in de geboor­te­grond van Leo­nar­do.

Het zou maar zo kun­nen dat op de plaats waar ìk nu sta, ooit Leo­nar­do gestaan heeft.”
“Wacht, nee, laten we nu hier afspre­ken dat Leo­nar­do op deze plaats, waar ìk nu sta, gestaan heeft.”

Ik zal zeker niet ont­ken­nen dat hij gepas­si­o­neerd was door het werk en leven van Leo­nar­do da Vin­ci. Zijn ken­nis leek op orde. Niets mis mee. Alleen was het wel heel vaak (Dieder)ik, ik, ik ter­wijl wat mij betreft het heel wat meer Leo­nar­do, Leo­nar­do, Leo­nar­do had beho­ren te zijn.

Waar­schijn­lijk ga ik de vol­gen­de aflevering(en) nog wel een kans geven, maar dan zon­der geluid. En onder­tus­sen pak ik het over­zichts­werk Leo­nar­do da Vin­ci — Sämt­li­che Gemäl­de und Zeich­nun­gen erbij. Een ‘lar­ger than life’ boek van 45 cm x 30 cm, en 8 cm dik. Ooit gekre­gen van mijn collega’s (nog­maals bedankt lie­ve jon­gens en meis­jes) toen ik afscheid nam bij Phi­lips in 2003. Al die jaren ben ik er in blij­ven bla­de­ren en nog steeds kan ik er met mijn ver­stand niet bij dat één man zoveel heeft weten te pro­du­ce­ren. En dan heb ik het niet over euh­hh, god hoe heet die man ook alweer.

~ ~ ~

0

2 Replies to “Leonardo en iemand van wie ik de naam alweer vergeten ben”

  1. Zdlf heb ik zeker its met Leo­nar­do DaVin­ci, maar dan voor­al wat betreft zijn uit­vin­din­gen. Heb bij toe­val ooit in Amboi­se over­nacht, maar het was me teveel moei­te om daar het kas­teel te bezoe­ken. (Als het al open was.)

    Zelf vind ik het weer typisch zo’n Sky­High-pro­duc­tie. De Van Ros­sums lopen voor dezelf­de pro­du­cent rond­jes door Neder­land­se ste­den. Bij de Slim­ste mens leest Fre­rix elke uit­zen­din­gen dezelf­de text voor hen op.

    Er zijn meer beken­de Neder­lan­ders die zo op pad gaan naar voor­ma­li­ge schil­ders. Alle­maal David Atten­boroug­hen of Bou­de­wijn Büchen. Die­de­rik heb ik op toneel ande­re din­gen zien ver­tel­len en die spra­ken me meer aan. Toch ga ik de rest wel bekij­ken. Ben ove­ri­gens nu bezig met de amba­s­a­deurs van Floor­tje. Floor­tje vind ik ook niet alles, maar de ambas­sa­deurs in Mos­kou en Tehe­ran gaven een mooi inkijk­je in hun werk.

    Beantwoorden

    1. Peter Pellenaars 4 februari 2019 at 20:21

      Het is soms dat die BN’ers deu­ren open­krij­gen die voor ande­ren geslo­ten blij­ven (zie Die­de­rik in z’n een­tje voor de Mona Lisa) waar­door die programma’s dan iets kun­nen laten zien wat anders ver­bor­gen blijft. Daar­om kijk ik dan wel eens, maar vaak over­heerst de erger­nis bij al teveel ego-trip­pe­rij en dan haak ik alweer snel af.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *