Nepstagiair?

Deze week is er nieu­we sta­gi­air gestart bij mij op de afde­ling. Maan­dag­och­tend stond hij al om 7.30 uur bij de ingang te wach­ten. Hij kan mee­rij­den met z’n vader die in de buurt werkt. Dat scheelt een hoop gedoe want anders zou hij met de bus moe­ten rei­zen, maar bete­kent wel dat hij iede­re dag vroeg uit bed moet.

Omdat er door Per­so­neels­za­ken nog geen intro­duc­tie­pro­gram­ma was gere­geld heb ik zeker het begin van de week een hoop tijd met hem door­ge­bracht. Dat is ver­der geen straf, wel blijft al het ande­re werk dan nood­ge­dwon­gen lig­gen. Van­af woens­dag kon hij zelf­stan­dig enke­le taken oppak­ken en wat uit­zoek­werk ver­rich­ten. Dat ging hem goed af. Voor van­daag stond er een eer­ste voort­gangs­ge­sprek gepland.

’s Och­tends kreeg ik een mail­tje dat er later op de dag een inge­las­te con­fe­ren­ce call zou zijn over RPA (robo­tic pro­cess auto­ma­ti­on), een onder­werp waar we de sta­gi­air aan wil­len laten wer­ken. Laat nu die afspraak pre­cies samen­val­len met het voort­gangs­ge­sprek. In plaats het gesprek met de sta­gi­air door te schui­ven besloot ik om de twee te com­bi­ne­ren. Tij­dens de con­fe­ren­ce call kon ik hem wat bij­pra­ten over wat de ach­ter­grond was en hoe het zou pas­sen in zijn sta­ge­op­dracht. Tege­lijk kon ik hem met­een intro­du­ce­ren zodat hij alvast een begin kon maken met het vor­men van een net­werk. Hij vond het ook een goed idee.

Toen de call een­maal van start was gege­aan en ik hem van een afstand­je zat te obser­ve­ren hoe hij de juis­te vra­gen stel­de en van een aan­tal zaken al meer op de hoog­te was dan enke­le deel­ne­mers, moest ik onwil­le­keu­rig den­ken aan de ophef die een eind­je ver­der­op het nieuws had gehaald. In de auto onder­weg naar kan­toor had ik op de radio vol ver­ba­zing geluis­terd naar de ont­dek­king van nepleer­lin­gen op een school in Veen­en­daal. Ze lie­pen daar al een hele tijd rond zon­der dat docen­ten en mede­leer­lin­gen wis­ten dat het hier acteurs betrof die inge­huurd waren door dezelf­de tv-ploeg van RTL5 dat bezig was een docu­men­tai­re te maken over het alle­daag­se school­le­ven.

Hoe meer ik hoor­de, hoe meer mijn ver­ont­waar­di­ging toe­nam. Wat een idi­o­te inschat­tings­fout van de school­lei­ding die wel op de hoog­te was en tot aan de ont­hul­ling toe het idee had goed bezig te zijn. Waar­om had nie­mand aan de bel getrok­ken om te mel­den dat deze aan­pak (die onver­mij­de­lijk ooit aan het licht zou komen) totaal onder­mij­nend zou zijn voor het ver­trou­wen dat docen­ten en leer­lin­gen onvoor­waar­de­lijk horen te krij­gen? En dat staat hele­maal los van het gege­ven dat door acteurs op school te laten rond­lo­pen je als pro­gram­ma­ma­ker geen enke­le pre­ten­tie kunt heb­ben een waar­heids­ge­trouw beeld te geven van hoe het er aan toe gaat op een dood­ge­wo­ne mid­del­ba­re school.

Ik moest daar aan den­ken en keek onder­tus­sen naar de sta­gi­air die daar zo uit­mun­tend zijn best deed en de juis­te vra­gen stel­de. Als­of hij dit al jaren deed. Het onder­werp geheel beheerste. Met cre­a­tie­ve inzich­ten kwam.

Zou hij mis­schien…?

~ ~ ~

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *