Rondje aarzelend begin

Deze blog­post is deel 3 van 5 in de serie Free­dom Trail 14/9/2019

Toen de klein­kin­de­ren opge­haald waren door hun vader mocht ik het dak op. We had­den het ver­moe­den dat de goot ver­stopt zat met bla­de­ren omdat gere­geld bij hevi­ge regen­val het water over de dak­rand naar bene­den gutst in plaats van via de daar­voor bestem­de afvoer­pijp te ver­dwij­nen. Wat schetst mijn ver­ba­zing dat het voor­al wal­no­ten waren die voor een opstop­ping zorg­den. De lege hul­zen wel­te­ver­staan.

Gere­geld zien we van­uit de tuin eksters en vlaam­se gaai­en met een noot in hun bek weg­vlie­gen. Nu weten we dat ze in veel geval­len hun toe­vlucht zoe­ken op ons dak en daar de lek­ker­nij oppeu­ze­len. Het ver­klaart tevens het druk­ke getrip­pel dat we vaak hoor­den. Soms leek het als­of de zol­der ver­ge­ven was van mui­zen, maar omdat we aan de ene kant van ons huis geen zol­der heb­ben leek dat ver­ge­zocht. We wis­ten dus dat het vogels waren, en we weten nu ook wat ze daar zoal uit­spo­ken.

Nadat ik het klus­je geklaard had om de dak­goot wal­noot- en bla­der­vrij te maken kon ik dan ein­de­lijk mijn hard­loop­kle­ren voor de dag halen en sinds tij­den (4 febru­a­ri dus) weer eens te gaan lopen. De lucht begon lang­zaam dicht te trek­ken met zwar­te wol­ken en zo nu en dan viel er al een drup regen, maar het was voor­al de storm­ach­ti­ge wind die me slechts moei­zaam voor­uit deed komen. Omdat mijn benen ook nog eens rede­lijk ver­moeid waren door in gehurk­te hou­ding een uur­tje over het dak te heb­ben gekro­pen hield ik het al snel voor gezien. Mijn idee om 10 kilo­me­ter te gaan ren­nen moest ik opschor­ten. In ieder geval ben ik weer begon­nen. Deze keer voor de ‘echt’.

~ ~ ~

Wat: Air­bor­ne Free­dom Trail
Wan­neer: 14 sep­tem­ber 2019
Afstand: 28 kilo­me­ter

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« Waar ben ik (niet) aan begon­nen?Aar­ze­lend begin in de her­kan­sing »
0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *