Alles komt samen

Deze blog­post is deel 30 van 31 in de serie Don Qui­chot — Cer­van­tes

Eer­ste deel – Negen­en­twin­tig­ste hoofd­stuk:

Het­welk han­delt over de dwa­ze lis­ten en lagen die men bedacht en de maat­re­ge­len die men trof om onze ver­lief­de rid­der te ver­los­sen uit de zeer stren­ge peni­ten­tie wel­ke hij zich had opge­legd

Nadat de scho­ne Doro­tea haar ver­haal heeft gedaan hoe zij bedro­gen is door Don Fer­nan­do wil zij slechts één ding, en dat is met rust gela­ten te wor­den. Of haar toe­hoor­ders mis­schien een plek weten waar zij de rest van haar leven in vol­le­di­ge iso­la­tie kan door­bren­gen want haar schaam­te is zo groot,

dat ik lie­ver voor­goed in vrij­wil­li­ge bal­ling­schap ga dan hen in het gezicht te moe­ten kij­ken met de gedach­te dat zij het mij­ne zien, beroofd van de eer waar­op zij zo vast ver­trouwd heb­ben.
[p.213]

Tijd voor Car­de­nio om Doro­tea te ver­tel­len wie hij is en hoe zij bei­den in de luren zijn gelegd door Don Fer­nan­do. Het ver­ras­sen­de is dat deze ont­hul­ling en het samen­voe­gen van hun ver­ha­len er toe leidt dat zij tot de over­tui­ging komen dat zij wel­licht hun lot­ge­val­len toch nog een posi­tie­ve wen­ding kun­nen geven.

Zo geeft de uit­leg van Doro­tea dat de lief­tal­li­ge Luscin­da wel­is­waar haar ja-woord had gege­ven maar tege­lij­ker­tijd op schrift had gesteld dat haar ware echt­ge­noot alleen maar Car­de­nio kan zijn gecom­bi­neerd met alle belof­tes door Don Fer­nan­do gedaan dat hij hoe dan ook met Doro­tea zal huwen hen de hoop dat

de Hemel ons nog terug­geeft wat ons eigen is; het is immers nog onver­let en en nog geens­zins bescha­digd of in vreem­de han­den over­ge­gaan.
[p.214]

Car­de­nio zweert Doro­tea dat hij er alles aan zal doen wat in zijn macht ligt om Don Fer­nan­do ‘zijn plicht jegens u te erken­nen’.

De pas­toor en de bar­bier zijn het hier vol­mon­dig mee eens en stel­len voor dat het dan ver­stan­di­ger is het geberg­te te ver­la­ten om terug in de bewoon­de wereld te bespre­ken wat even­tu­e­le ver­volgstap­pen kun­nen zijn. Wat hen brengt op de reden waar­om zij naar deze ver­la­ten plek zijn gereisd want Doro­tea is natuur­lijk niet op de hoog­te van het feit dat er zich bui­ten Car­de­nio en haar­zelf nog iemand heeft terug­ge­trok­ken om alleen te zijn, en dat is nie­mand anders dan Don Qui­chot.

Een kor­te uit­leg vol­staat voor Doro­tea om aan te bie­den dat het veel beter is dat zij de rol van wan­ho­pi­ge maagd over­neemt om Don Qui­chot met een of ande­re smoes mee te lok­ken uit het geberg­te zodat hij wan­neer zij een­maal in het dorp terug zijn de hulp kan krij­gen die hij ten zeer­ste nodig heeft.

Het plan pakt goed uit. Doro­tea hijst zich in een jurk die zij bij zich had en de bar­bier plakt een baard op gemaakt van een paar­den­staart en samen met San­cho Pan­za voe­ren ze een mooie show op die ertoe leidt dat Don Qui­chot onver­wijld zijn spul­len pakt om de reis te aan­vaar­den rich­ting Mico­micón, het land waar Doro­tea beweert van­daan te komen alwaar vol­gens San­cho ‘alleen maar een gro­te reus afge­slacht’ moet wor­den.

Car­de­nio en de pas­toor heb­ben onder­tus­sen te voet bin­nen­door een rou­te geno­men die hen het vier­tal doet ont­moe­ten bij het ver­la­ten van het geberg­te. De pas­toor is wel zo ver­stan­dig om Car­de­nio van een ver­mom­ming te voor­zien omdat hij ver­moed dat Don Qui­chot arg­waan krijgt, maar zelf pre­sen­teert hij zich aan de ver­baas­de rid­der in zijn ware gedaan­te met de mede­de­ling dat hij al tij­den op zoek was naar hem omdat ieder­een in het dorp onge­rust was nu ze al zo lang niets van hem gehoord had­den.

Don Qui­chot heeft geen reden om aan dat ver­haal te twij­fe­len, wel vraagt hij de pas­toor waar­om die zo licht gekleed is gezien de bar­re omge­ving. De pas­toor, die moei­lijk kan ver­tel­len dat hij zijn kle­ding aan Car­de­nio gege­ven heeft, her­in­nert zich het ver­haal van San­cho dat Don Qui­chot een tijd gele­den enke­le ver­oor­deel­de boe­ven heeft bevrijd van hun bege­lei­ders en ver­zint een ver­haal dat zij over­val­len zijn door een ben­de ont­snap­te mis­da­di­gers. Een ver­haal waar Don Qui­chot wij­se­lijk maar niet ver­der op ingaat.

Bij­na mis­lukt hun hele opzet nog wan­neer de bar­bier van zijn ezel valt en daar­bij zijn aan­ge­plak­te baard ver­liest, maar het is opnieuw de pas­toor die met veel tegen­woor­dig­heid van geest de situ­a­tie weet te red­den.

Aldus trek­ken zij ver­der rich­ting het dorp waar de pas­toor hoopt Don Qui­chot de hulp te kun­nen bie­den die nood­za­ke­lijk is en waar hij Car­de­nio en Doro­tea raad zou kun­nen ver­schaf­fen hoe in con­tact te komen met Don Fer­nan­do en Luscin­da.

San­cho Pan­za was bezig met heel ande­re zaken. Sim­pel van geest is hij net als Don Qui­chot hele­maal over­tuigd van het ver­haal door Doro­tea opge­dist dat zij hen nodig heeft om Mico­micón te bevrij­den van de kwaad­aar­di­ge reus. Hij schat de kan­sen van Don Qui­chot hoog in om deze reus te ver­slaan en ziet het als een logisch ver­volg dat Don Qui­chot daar­na met Doro­tea zal huwen. Als trou­we schild­knaap zal hem dan vol­doen­de belo­ning ten deel val­len bij­voor­beeld in de vorm van een deel van het gebied waar­over hij kan heer­sen, wat alleen wel een nadeel heeft, name­lijk

dat dit konink­rijk in het neger­land lag en dat het volk dat hij te rege­ren kreeg bij­ge­volg negers waren; maar daar ver­zon hij in zijn ver­beel­ding ter­stond een prach­ti­ge oplos­sing voor en hij zei tot zich­zelf: ‘Wat geeft het of mijn onder­da­nen negers zijn? Ik hoef ze immers maar in te laden en naar Span­je te ver­sche­pen, waar ik ze ver­ko­pen kan en ze mij in klin­ken­de munt betaald wor­den. […] Zo waar God leeft, dat zal ik wel eens opknap­pen, en groot en klein, hoe het valt, en zo zwart als ze zijn, ik krijg er wel blank of goud voor.’
[p.218]

Het is te hopen voor de fic­tie­ve bewo­ners van Mico­micón dat hen voor­lo­pig de komst van Don Qui­chot en San­cho Pan­za bespaard zal blij­ven.

~ ~ ~

Series Navi­ga­ti­on« Hoe meer zie­len, hoe meer lief­des­ver­drietDon’t men­ti­on the rid­der­schap! »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *