Vrijdag, 29 maart 2019

Wals

Ons gazon was aan de beurt om gewalst te wor­den. Bij de aan­koop van dit huis zijn we een aan­tal jaar gele­den rigoreus te werk gegaan. Alles wat door de vori­ge bewo­ners in de grond was gestopt en ver­der niet meer naar was omge­ke­ken had­den wij eruit laten halen. Vele con­tai­ners vol ver­dwe­nen rich­ting de stort­plaats ofwel in de kachel­hout­op­slag ach­ter in de tuin. Daar­na rol­den we gras­zo­den ach­ter uit en voor zaai­den we han­den­vol gras­zaad. Maar niet nadat de wals de onder­grond zo glad als een bil­jart­la­ken had geë­ga­li­seerd.

Na een jaar kwa­men ze dat opnieuw doen omdat er vanal­les onder het gras zat wat de boel omhoog duw­de. En voor­lo­pig zul­len we dat nog wel elk jaar laten her­ha­len. Dus van­daag was het weer zover. Ter­wijl ik nog bezig was tak­jes en ande­re rom­mel te ver­wij­de­ren die de voor­jaars­wind ijve­rig door de tuin had ver­spreid begon de wals aan zijn plet­werk. Met veel gepug en gehijg rol­de het gevaar­te over het nog niet gemaai­de gras. Tot­dat plots de wals stil­viel en het eni­ge geluid slechts een flauw gesis was. Uit een roos­ter steeg een wolk van stoom op.

Met een gie­ter vol water pro­beer­de de chauf­feur de wals weer tot leven te bren­gen. Tever­geefs.

Er werd een mon­teur gebeld die niet veel later arri­veer­de. Zijn ana­ly­se was kort maar krach­tig: de motor is kaduuk.

En daar stond ie dan, de wals. Ach­ter in de tuin. Weg­sle­pen was geen optie. Omdat wals­wie­len zou­den niet rond­draai­en nu de motor bui­ten wer­king was.

De eni­ge optie was om een sho­vel te laten komen die met hef­truckle­pels de wals kon optil­len en ver­plaat­sen. We had­den alle geluk van de wereld dat de wals zoda­nig stond gepar­keerd dat de sho­vel er rela­tief gezien mak­ke­lijk bij kon. Er hoef­den geen scher­pe boch­ten te wor­den gemaakt, wat met de rups­ban­den (en het gewicht van de wals) desa­streus zou zijn geweest voor het gazon.

Met enke­le rij­pla­ten werd zoveel moge­lijk gepro­beerd ver­de­re scha­de te beper­ken. En het moet gezegd, dat viel inder­daad ach­ter­af erg mee.

Het ach­ter­uit terug rij­den van de sho­vel met nu de wals op de lepels lever­der nog enke­le ang­sti­ge momen­ten op. De wals bun­gel­de bij het keren ver­vaar­lijk boven de vij­vers en in mijn gedach­ten zag ik het gevaar­te er al afdon­de­ren recht het water in. Alles wat daar zwom ver­plet­te­rend onder het dui­zend kilo zwa­re gewicht. Het bleef geluk­kig bij deze gedach­ten. In het echt maneu­vreer­de de chauf­feur vak­kun­dig zon­der iets te raken of te ver­lie­zen tus­sen schuur en vij­vers.

Toen ieder­een ver­trok­ken was ble­ven er slechts twee die­pe spo­ren ach­ter in het gazon als her­in­ne­ring aan dit vreem­de voor­val. Er is beloofd om dit zo snel moge­lijk weg te wal­sen.

~ ~ ~

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *