Aalscholver

Op ’t eind van de dag die ik zon­der grap­pen en grollen was doorgekomen riep Inge mij om naar de voordeur te komen. Er zou een aalscholver aan de overkant van de straat staan. ‘Tuurlijk!’, riep ik, en bleef zit­ten waar ik zat met een poes en boek op schoot. Nadat ze me nog een keert­je geroepen had, kwam ik toch maar even kijken. De aalscholver stond er inder­daad. In de laat­ste zonnes­tralen van de dag een beet­je op te dro­gen. Een mooi gezicht.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets