Gast aan tafel

Ter­wijl ik zat te lezen kwam er plots een wants (zo heb ik inmid­dels geleerd) uit de lucht geval­len. Op de tafel kroop hij een beet­je heen en weer en hield mij goed in de gaten. Ook ik was op m’n hoe­de. Ten­slot­te heb ik totaal geen idee wat deze beest­jes van plan zijn met de mens­heid en mij in het bij­zon­der. Na een tijd­je waren we wat meer aan elkaar gewend geraakt en iets van de snij­den­de span­ning ver­dween uit de lucht. Ik besloot de onge­no­de gast wat meer van dicht­bij te bekij­ken en moest toe­ge­ven dat hij er prach­tig uit­zag. Voor­al z’n voel­sprie­ten zagen er bij­zon­der uit. Niet veel later ver­trok hij weer, op weg naar een mij onbe­ken­de bestem­ming.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *