Gast aan tafel

Terwijl ik zat te lezen kwam er plots een wants (zo heb ik inmiddels geleerd) uit de lucht gevallen. Op de tafel kroop hij een beetje heen en weer en hield mij goed in de gaten. Ook ik was op m’n hoede. Tenslotte heb ik totaal geen idee wat deze beestjes van plan zijn met de mensheid en mij in het bijzonder. Na een tijdje waren we wat meer aan elkaar gewend geraakt en iets van de snijdende spanning verdween uit de lucht. Ik besloot de ongenode gast wat meer van dichtbij te bekijken en moest toegeven dat hij er prachtig uitzag. Vooral z’n voelsprieten zagen er bijzonder uit. Niet veel later vertrok hij weer, op weg naar een mij onbekende bestemming.

~ ~ ~

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *