Bos naast de deur

Dit paasweekeinde ben ik ein­delijk begonnen aan een megak­lus aan de link­erz­i­jde (van vooraf gezien) van ons perceel, het snoeien van de mei­doorn. Onder dit gedeelte van ons perceel loopt een duik­er van de achtergele­gen velden naar de Linge die bij ons aan de overkant van de weg stroomt. Omdat de gemeente hier ten alle tijde bij moet kun­nen indi­en er iets ver­stopt is ger­aakt voor wat betre­ft de afwa­ter­ing mogen we hier niet op bouwen of ander­szins er een nut­tige bestem­ming voor verzin­nen. De vorige bewon­er heeft er nooit naar omgekeken en er wat bouw­ma­te­ri­aal gedumpt en bra­men over­heen lat­en groeien.

Het plan is om eerst wat overzicht te verkri­j­gen door de erg­ste troep te ver­wi­jderen en flink te gaan snoeien. Daar­na zien we wel verder. Het wordt in ieder geval een stuk toe­ganke­lijk­er mocht­en de voet­bal van de kleinkinderen er weer eens per ongeluk in terecht komen. Tot nu toe was dat dan een hels kar­wei om dat voor­w­erp terug te vin­den, laat staan zon­der kleer­scheuren tevoorschi­jn te halen.

Inmid­dels ben ik een heel stuk gevorderd met het opruimen.

Omdat ik ook aan de andere kant van de mei­door­naf­schei­d­ing moest zijn om daar takken te snoeien en te ver­wi­jderen kreeg ik eigen­lijk voor de eerste keer dat we hier wonen een beter zicht op het perceel van de buren aan deze zijde. Nor­maal gespro­ken is dat aan alle kan­ten aan het zicht ontrokken. Door de dichte haag van de mei­doorn heen had ik wel zo af en toe een glimp opgevan­gen van de paar­den die ze achter in de wei lieten lopen, maar nu kon ik pas goed zien hoe groot het is. Ook het verbli­jf voor de tuin­man (die daar niet per­ma­nent verbli­jft maar er zijn gereed­schap heeft staan) ziet er van deze afs­tand erg aardig en ruim uit.

Maar het meest indruk­wekkend vind ik toch wel dat ze gewoon een com­pleet bos op hun perceel hebben staan. En door­dat wij de onderkant van de mei­doorn flink hebben ges­noeid hebben wij daar nu ook profi­jt van. Een bos naast je huis, wie wil dat nu niet? Het is wacht­en tot we de eerste herten zien lopen.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets