Love Tini

Ik ben bezig ach­ter de schuur wat orde in de cha­os te schep­pen. Sinds we hier zijn komen wonen heb­ben de ruim­te gebruikt om er alle over­tol­lig bouw­ma­te­ri­aal wat vrij kwam of over­bleef tij­dens de ver­bou­wing op te slaan omdat het even­tu­eel later van pas kan komen. Weg­gooi­en kan altijd nog. Nu ligt er een geva­ri­eer­de ver­za­me­ling hout, ste­nen en dak­pan­nen.

Bin­nen­kort gaan we het aan­ge­bouw­de gedeel­te van de schuur onder han­den nemen. Zo komt er beton­vloer in en wordt het rond­om dicht­ge­maakt en van sani­tair voor­zien zodat we het bij­voor­beeld als hob­by­ruim­te of logeer­ka­mer kun­nen gebrui­ken. Maar dan moet de aan­ne­mer er wel goed bij kun­nen wat momen­teel niet het geval is.

Aller­eerst besloot ik eens te inven­ta­ri­se­ren wat er zoal ligt wat onder­tus­sen toch echt wel weg kan in plaats van dat we het nog een keer­tje gaan ver­plaat­sen. Bij het bekij­ken van de diver­se sta­pels met ste­nen viel mijn oog op een ron­de tegel of put­dek­sel. Het leek wel een zelf­ge­maak­te steen waar een tekst in was gekrast. Ik las:

1967
20–3
Tini

Vol­gens ons aan­koop­be­wijs is het huis dat we sinds drie jaar het onze mogen noe­men in 1970 gebouwd door wat nu onze buur­man is. Daar­na is het twee keer ver­bouwd. Een­maal door de buur­man toen hij er nog woon­de en daar­na door de bewo­ners die het huis van hem koch­ten.

Veel weten we niet van de buur­man. Hoog­uit dat hij weduw­naar is en dat zijn twee kin­de­ren allang niet meer thuis wonen. De naam van zijn over­le­den vrouw Tini heb­ben we nooit gehoord. Zou het kun­nen dat ze al ruim voor 1970 op dit per­ceel woon­den en dat hij in een vlaag van ver­liefd­heid deze bood­schap voor het nage­slacht wil­de bewa­ren?

Mis­schien bin­nen­kort toch eens vra­gen. Het kan zijn dat de steen emo­ti­o­ne­le waar­de voor hem heeft. Weg­gooi­en is dus voor­lo­pig nog niet aan de orde.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *