Als een boer met liespijn

Vanocht­end waren we al vroeg aan het werk in de tuin. De kleinkinderen zouden lat­er op de dag komen en we wilden dan in ieder geval wat klus­jes buiten afgerond hebben zodat we eventueel met hen ’s mid­dags ergens een kon­ings­da­gui­t­stap­je kon­den gaan mak­en. Een krui­wa­gen vol ste­nen die ik klaar moest zetten voor de straten­mak­er die er ook al was gooide echter roet in het eten. Bij het neerzetten ervan schoot er plots een pijn­scheut in mijn lies die niet wilde weg­gaan. Verkrampt van de pijn zocht ik eerst een stoel op en toen een tijd­je rustig zit­ten niet leek te helpen besloot ik dan maar op bed te gaan liggen. Dat gaf enige ver­licht­ing.

Een half uurt­je lat­er stond ik weer op. Niet fris en fruit­ig, eerder erg moeiza­am en vooral beducht of de pijn niet terug zou komen. Tot nu toe bli­jft het beperkt tot af en toe een steek onder de gordel die meteen weer snel wegtrekt. De kleinkinderen hebben we afge­beld want ik ben er niet gerust op dat een paar uurt­jes rond­schuife­len op een vri­j­markt me goed af zal gaan. Vooral­snog trek ik me terug in een com­fort­a­bele stoel met een goed boek. En dan komende week een bezoek­je aan de huis­arts bren­gen.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tags

(all tags)

Tweets