Als een boer met liespijn

Van­och­tend waren we al vroeg aan het werk in de tuin. De klein­kin­de­ren zou­den later op de dag komen en we wil­den dan in ieder geval wat klus­jes bui­ten afge­rond heb­ben zodat we even­tu­eel met hen ’s mid­dags ergens een konings­dag­uit­stap­je kon­den gaan maken. Een krui­wa­gen vol ste­nen die ik klaar moest zet­ten voor de stra­ten­ma­ker die er ook al was gooi­de ech­ter roet in het eten. Bij het neer­zet­ten ervan schoot er plots een pijn­scheut in mijn lies die niet wil­de weg­gaan. Ver­krampt van de pijn zocht ik eerst een stoel op en toen een tijd­je rus­tig zit­ten niet leek te hel­pen besloot ik dan maar op bed te gaan lig­gen. Dat gaf eni­ge ver­lich­ting.

Een half uur­tje later stond ik weer op. Niet fris en frui­tig, eer­der erg moei­zaam en voor­al beducht of de pijn niet terug zou komen. Tot nu toe blijft het beperkt tot af en toe een steek onder de gor­del die met­een weer snel weg­trekt. De klein­kin­de­ren heb­ben we afge­beld want ik ben er niet gerust op dat een paar uur­tjes rond­schui­fe­len op een vrij­markt me goed af zal gaan. Voor­als­nog trek ik me terug in een com­for­ta­be­le stoel met een goed boek. En dan komen­de week een bezoek­je aan de huis­arts bren­gen.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *