Het puttertje, de vogel niet de roman

Tus­sen de gele kwik­staart­jes die onze voor­tui­nen deze avond opnieuw met kun komst ver­blij­den zag ik tot mijn ver­ras­sing plots een put­ter rond­hup­sen. Die had ik, in tegen­stel­ling tot Inge nog niet eer­der gezien. Of mis­schien wel, maar dan zon­der het te weten. Zo’n gewel­di­ge vogel­spot­ter ben ik nu ook weer niet. Met al die ver­schil­len­de soor­ten vogels die we hier de laat­ste tijd over het gazon krij­gen zal dat mis­schien wel gaan ver­be­te­ren. Zeker nu we tevens die gewel­di­ge vogelat­las bij de hand heb­ben om alles op te zoe­ken en te con­tro­le­ren. Het is inder­daad een put­ter die ik met veel moei­te op de foto heb gekre­gen.

Tege­lijk bracht het mij het boek van Don­na Tartt in her­in­ne­ring dat ik nog steeds moet lezen. Ik heb de engel­se ver­sie die als titel The Gold­finch heeft. Daar­door moet ik juist weer den­ken aan een goud­vink. Die schijnt hier ook al eens ons per­ceel te heb­ben aan­ge­daan vol­gens Inge. Wie weet krijg ik die bin­nen­kort op de gevoe­li­ge plaat.

~  ~  ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *