Arendsoog

Van­uit het ter­ras heb­ben we vrij uit­zicht op onze tuin. De begren­zing wordt gevormd door een schut­ting die aan het oog is ont­trok­ken door enke­le hoge lau­rier­strui­ken. Ach­ter deze afschei­ding ligt een per­ceel dat eigen­dom is van de gemeen­te en dienst doet als opslag van mate­ri­aal wat ze bij­voor­beeld nodig heb­ben bij weg­werk­zaam­he­den. Maar ook de voor­raad strooit­zout kun je daar vin­den.

Van die gemeen­te­werf zien we niets. Ook over­last qua geluid komt eigen­lijk nau­we­lijks voor. Zo af en toe is men bezig om con­tai­ners te ver­van­gen of ver­voers­mid­de­len te rei­ni­gen, maar dat is het wel. Meest­al is het net zoals over­al om ons heen erg rus­tig en kun­nen we alle vogels die de omge­ving bevol­ken goed horen.

Van­daag zat ik op deze bewolk­te maar niet kou­de dag onder de over­kap­ping te genie­ten van een kop kof­fie. Nu we hier alweer wat lan­ger wonen begin ik lang­za­mer­hand enke­le vogel­ge­lui­den te onder­schei­den van de rest en weet ik ze te kop­pe­len aan de bij­be­ho­ren­de vogel die dat geluid maakt. Wie had dat ooit gedacht. Mijn vader kan trots op me zijn.

Het horen van vogels en ver­vol­gens te gis­sen welk exem­plaar het kan zijn dat is één ding, maar om ze dan daad­wer­ke­lijk te spot­ten is een uit­da­ging van geheel ande­re orde. Zo meen­de ik op een gege­ven moment een roof­vo­gel te horen. Een soort van schreeuw enke­le keren kort na elkaar uit­ge­sto­ten. Meest­al zie ik dan zo’n indruk­wek­kend beest hoog boven in de lucht cir­kel­tjes draai­en op zoek naar een prooi. Nu viel er niets te ont­wa­ren.

Tot­dat ik de hoog­span­nings­mast een eind ver­der­op wat aan­dach­ti­ger bekeek. Zat er inder­daad een roof­vo­gel boven op een van de hori­zon­ta­le uit­steek­sels? Ik besloot mijn came­ra erbij te halen en de zoom­lens te gebrui­ken. Ja, ik had het goed gezien. Ook met mijn ogen is nog niets mis.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *