Welkom en tot ziens!

De 4‑daagse is weer begon­nen. Ooit heb ik wel eens over­wo­gen om ‘m ook een keer te wil­len uit­lo­pen, maar dat is al weer heel lang gele­den. Inmid­dels ‘ver­heug’ ik me meer op de lies­breuk­ope­ra­tie die voor eind vol­gen­de week gepland staat zodat ik daar­na ein­de­lijk eens een nor­maal stuk­je kan wan­de­len zon­der opspe­len­de onder­lies­ge­voe­lens.

Hoe dan ook, de 4‑daagse is dus van start gegaan en dat bete­kent dat wij voor een dag­je inge­slo­ten zijn want de rou­te gaat in alle wind­rich­tin­gen aan ons voor­bij. Helaas niet aan ons huis zelf want dan had ik wel een dag­je vrij­ge­no­men en een kraam­pje in de voor­tuin neer­ge­zet om de wan­de­laars van eten en drin­ken te voor­zien of gewoon een rust­plaats aan te bie­den voor hen die het even nodig heb­ben.

En daar­om ver­trok ik van­och­tend op het gebrui­ke­lij­ke tijd­stip naar mijn werk, zag het gro­te wel­komst­bord staan in afwach­ting van de rap nade­ren­de wan­del­meu­te en reed niet veel later bij Val­burg onder het via­duct waar de eer­ste fana­tie­ke­lin­gen al over­heen lie­pen. Ze waren er zoals gewoon­lijk weer vroeg bij. Ik knip­per­de met m’n lich­ten en enke­len zwaai­den enthou­si­ast terug. Tot zover mijn bij­dra­ge om de moed er bij hen in te hou­den.

In de avond stond het het wel­komst­bord er nog steeds maar her­in­ner­de er ver­der wei­nig aan dat er dui­zen­den men­sen gepas­seerd waren. De opruim­ploe­gen had­den hun werk goed gedaan of ieder­een had zich net­jes gedra­gen en geen afval op de grond gegooid. Dat kon natuur­lijk ook.

Pas op twit­ter zag ik later een foto van het wel­komst­bord waar­in sub­tiel aan­ge­stipt werd dat we de Fran­sen lie­ver zien gaan dan komen. Het was me heel eer­lijk gezegd niet opge­val­len. Grap­pig was het wel.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *