Rondje weer wat beter

Deze blog­post is deel 10 van 11 in de serie Free­dom Trail 14/9/2019

De hit­te is het land uit en met­een gaat het lopen een stuk beter. Mijn plan is om door­de­weeks op dins­dag en don­der­dag aan mijn con­di­tie te lopen en de week­en­d­run te gebrui­ken om te zien of er wat ver­be­te­ring merk­baar is. Het idee is om te pro­be­ren in ieder geval ofwel de afstand te ver­gro­ten ten opzich­te van de vori­ge week, ofwel het gemid­del­de tem­po. Hele­maal mooi zou natuur­lijk zijn als bei­de ver­be­te­ren. Zoals van­daag het geval was.

Ruim drie kilo­me­ter ver­der gelo­pen en een hal­ve minuut per kilo­me­ter snel­ler. Dat geeft de bur­ger moed. Niet dat ik hier­door nu ineens wel denk dat de Free­dom Trail over twee weken moge­lijk is, maar ver­be­te­ring is altijd goed voor de moti­va­tie. Ik kan nog steeds over­we­gen om van start te gaan en het te zien als een trai­nings­rond­je. Wan­neer het niet meer gaat kan ik stop­pen en mocht het op een won­der­baar­lij­ke manier luk­ken om de tota­le 18 km uit te lopen dan is dat hele­maal gewel­dig.

Eerst maar eens kij­ken hoe het vol­gend week­end gaat.

~ ~ ~

Wat: Air­bor­ne Free­dom Trail
Wan­neer: 14 sep­tem­ber 2019
Afstand: 28 kilo­me­ter 18 kilo­me­ter

~ ~ ~

2 reacties

  1. Elja zegt:

    Ik zocht de reac­tie­mo­ge­lijk­heid bij je vol­gen­de blog maar kon het niet vin­den dus nu praat ik hier tegen je. Ik ging iets zeg­gen over Inst­agram en hoe leuk het daar is nu je lied­jes in sto­ries kan zet­ten (vindt de rest van de wereld, ken­ne­lijk). Je blog deed me aan sto­ries den­ken. Enfin. Blal­bal­ba. 🙂 *zwaait*

    • Peter Pellenaars zegt:

      De reac­tie­mo­ge­lijk­heid bij de ‘Toen op …’ blog­posts heb ik uit­ge­zet omdat die blog­posts maar voor één dag te zien zijn. Daar­na ver­dwij­nen ze weer voor 364 dagen in de con­cept stand.

      Het was me nog niet opge­val­len dat je lied­jes in inst­agram sto­ries kan zet­ten. Mis­schien omdat ik het geluid van mijn mobiel vaak heel zacht tot hele­maal uit heb staan. En eer­lijk gezegd weet ik eigen­lijk niet zo goed wat ik met die sto­ries moet. Op de een of ande­re manier kan ik er niet aan wen­nen om ze op te zoe­ken en ver­geet ik het vaak waar­door ze alweer ver­dwe­nen zijn als ik er plots aan denk. Ik ben er mis­schien te oud voor 😉

      M’n blog doet mij eer­der aan een never ending sto­ry den­ken, waar­bij het never ending draait om het uit­stel­ge­drag dat ik iede­re keer weer koes­ter in plaats van nieu­we upda­tes te schrij­ven.

      *zwaait enthou­si­ast terug*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *