Oskar met, Oskar zonder

De rode kater die we onlangs Oskar zijn gaan noe­men begint steeds meer gewend aan ons te raken. ’s Och­tends ligt hij vaak al gedul­dig te wach­ten tot wij naar bui­ten komen om hem wat brok­jes te geven en tegen de avond vindt hij het heel nor­maal dat we hem ook een bak­je ‘nat voer’ geven net zoals onze huis­poe­zen voor­ge­scho­teld krij­gen. Tus­sen­door duikt hij regel­ma­tig op om ons te begroe­ten of een haze­s­laap­je te doen op het ter­ras of onder de kap van de schuur. Lang­zaam neemt Oskar de plaats over van Mies­je die we sinds ze samen met haar kit­tens door de die­ren­am­bu­lan­ce is mee­ge­no­men niet meer heb­ben gezien.

Afge­lo­pen don­der­dag zagen we iets raars toen we Oskar wat te eten gaven nadat ‘het werk­volk’ ver­dwe­nen was. De hele dag had hij de werk­zaam­he­den onder en rond­om de schuur van een vei­li­ge afstand in de gaten gehou­den. Pas nadat ieder­een ver­dwe­nen was kwam ze tevoor­schijn en ging op haar ver­trouw­de plek­je zit­ten ten teken dat wat hem betrof het avond­eten geser­veerd kon wor­den.

Over teken gespro­ken. Dat is wat we aan raars zagen in zijn nek. Eerst dach­ten we dat het een korst­je was over­ge­ble­ven van een eer­der gevecht met ande­re riva­len die hier rond­zwer­ven of mis­schien dat hij ergens ach­ter was blij­ven haken. Voor de zeker­heid pro­beer­de ik een foto te maken om het plek­je wat beter te bestu­de­ren. Het is niet echt goed te zien maar we dach­ten toch echt dat het een teek was. We namen ons voor het een aan­tal dagen aan te zien. Kat­ten zijn leni­ger dan je denkt en wel­licht kon hij er zelf bij met z’n ach­ter­poot om de para­siet te ver­wij­de­ren zon­der dat het kop­je blijft zit­ten.

Deze avond dacht ik te zien dat wat er ook mee­reis­de in de nek van Oskar ver­dwe­nen was. Opnieuw heb ik een foto gemaakt die opnieuw niet echt defi­ni­tief uit­sluit­sel geeft maar het lijkt erop dat indien het een teek was die voor­lo­pig is ver­dwe­nen of gro­ten­deels ver­wij­derd. We blij­ven het in de gaten hou­den.

Wordt hope­lijk niet ver­volgd.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *