Stank voor dank

Tij­dens het stu­de­ren deze och­tend hoor­de ik plots een klop op de deur. Niet op de voor­deur, maar ach­ter. Wat vreemd is want om ach­ter te komen moet je ofwel de sleu­tel van het hek heb­ben of over het hek klim­men. Wie zou dat nu ech­ter zo vroeg op de och­tend onaan­ge­kon­digd doen? Waar­schijn­lijk was het een van de vele zwerf­kat­ten geweest die gaan­de­weg het bezit van ons per­ceel over­ne­men en die vaak onge­dul­dig zit­ten te wach­ten tot­dat wij ze van brok­jes voor­zien. Die had ik ech­ter al gevoerd.

Ik besloot toch maar even te gaan kij­ken. En natuur­lijk was er niets te zien. Behal­ve wat herfst­bla­de­ren bij de schuif­deur onder het ter­ras. Wat bij nade­re bestu­de­ring een zie­lig hoop­je vink bleek te zijn. Een vrouw­tje. Blijk­baar in vol­le vaart het over­kap­te ter­ras opge­vlo­gen in de over­tui­ging dat je dwars door het door­zon­ge­deel­te kunt vlie­gen om er aan de voor­kant weer uit te komen. Niet dus.

Voor­zich­tig raap­te ik het vogel­tje op en hield het even in mijn han­den. Dood was het niet maar veel levens­te­kens werd ik ook niet gewaar. Geluk­kig begon ze na een tijd­je wat te bewe­gen en ik zet­te haar zolang op de tuin­ta­fel zodat ze wat meer kon uit­rus­ten. Bin­nen ging ik wat water en vogel­zaad zoe­ken om te zien of ik het vogel­tje wat kon hel­pen aan­ster­ken. Dat was niet echt meer nodig want inmid­dels zat ze alweer recht­op en begon ze haar poot­jes te gebrui­ken waar­van ik bang was dat ze mis­schien gebro­ken waren zo vreemd zat ze er zeker in het begin bij.

Over­moe­dig gewor­den pak­te ik het vogel­tje weer op en zet­te haar op mijn hand. Waar­schijn­lijk zou ze nu met­een weg­vlie­gen. Maar als­of we al jaren goe­de vrien­den waren bleef ze rus­tig op mijn vin­gers zit­ten en keek uit over de tuin waar het gewo­ne vogel­le­ven onver­min­derd door­ging en het een af- en aan­ko­men was van vogels op zoek naar voed­sel. Toch brak het moment aan dat we afscheid moesten nemen. Als dank voor de goe­de zor­gen poep­te het vrouw­tje in mijn hand en ver­trok de wij­de wereld in.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *