20200320 — Leven in tijden van Corona

Zei ik gis­ter nog dat we tot dus­ver niet gehoord had­den van iemand die we ken­den die getrof­fen was door het Coro­na virus, van­daag is dat helaas wel het geval. De vader van een col­le­ga schijnt eer­der deze week over­le­den te zijn nadat hij besmet was geraakt met het virus. Het pre­cie­ze ver­haal ken ik niet, wel de col­le­ga. En die heeft al het nodi­ge mee­ge­maakt de afge­lo­pen jaren. Een tries­te gebeur­te­nis zeker nu het boven­dien erg ondui­de­lijk is wat de hui­di­ge regel­ge­ving is voor wat betreft de begra­fe­nis en de aan­we­zig­heid van fami­lie en vrien­den.

De con­fe­ren­ce calls van­daag (waar­van ik er weer meer dan vol­doen­de had) begon­nen stan­daard met upda­tes aan elkaar over hoe de situ­a­tie ter plaat­se is bij de ver­schil­len­de deel­ne­mers. Ik werk voor een groot inter­na­ti­o­naal bedrijf en zit gere­geld met men­sen in de call afkom­stig uit alle wind­stre­ken. Zo ver­tel­de een col­le­ga uit Manil­la dat plots de stad com­pleet was afge­slo­ten en er een uit­gaan­gs­ver­bod was uit­ge­vaard met hoge gevan­ge­nis­straf­fen bij over­tre­ding. Ter­wijl in dezelf­de call collega’s uit bij­voor­beeld de VS aan­ga­ven dat bij hen (afhan­ke­lijk van de staat) er nog wei­nig beper­kin­gen waren hoe­wel het aan­tal besmet­tin­gen daar hoger was dan in Manil­la.

Een ande­re col­le­ga uit Roe­me­nië gaf aan dat ze gis­ter­avond naar haar ouders waren gereisd om een lang week­end samen door te bren­gen. Zon­dag­avond zou­den ze weer naar huis gaan. Tij­dens de call kreeg ze een bericht door­ge­stuurd waar­in het in eer­ste instan­tie leek dat er een reis­ver­bod werd afge­kon­digd waar­door ze niet meer terug naar huis kon­den. Later bleek dat wat voor­ba­rig maar ze zijn van over­heids­we­ge wel mee bezig om te zien of deze reis­be­per­king er bin­nen kort moet gaan komen.

Zo heeft ieder­een zijn of haar eigen ver­haal en lijkt het ener­zijds als­of we lang­zaam gewend raken aan deze com­pleet nieu­we maar onwer­ke­lij­ke situ­a­tie, ter­wijl ander­zijds we iede­re dag of zelfs ieder uur nieu­we infor­ma­tie en regel­ge­ving krij­gen die de sta­tus doen ver­an­de­ren.

Flexi­bi­li­teit en volg­zaam­heid, zei een ande­re col­le­ga, is wat van ons gevraagd wordt en waar­mee we (vol­gens haar) kun­nen over­le­ven. Of het waar is weet ik niet, maar ik denk wel dat het goed is wan­neer je voor jezelf een stra­te­gie hebt waar je je aan vast kunt hou­den. Anders wordt het heel moei­lijk.

Door al die reis­be­per­kin­gen zien we hier wel steeds min­der vlieg­tui­gen. Niet dat het er erg veel waren, maar we zagen we er toch enke­le per dag hoog in de lucht rich­ting oost of west over­vlie­gen als we in de tuin aan het werk waren. Nu valt het juist op als er weer eens een­tje te zien is. Ze moe­ten wel­haast hele­maal leeg zijn lijkt me zo als ik het nieuws lees. Ik heb gepro­beerd in te zoo­men om door de raam­tjes te kij­ken maar dat bleek toch te hoog gegre­pen.

~ ~ ~

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *